Jolien preview

Jolien
105mm, 1/2500, f/2.8, ISO200

Gaelle studioshoot 2

‘t Heeft eventjes geduurd, maar gisteravond heb ik eindelijk de rest van de beelden van de tweede studioshoot met Gaelle kunnen afwerken. Ik ben er finaal gezien heel tevreden over, maar ik heb het wel eventjes gehad met studiowerk. Nu de zon meer en meer vanachter de wolken komt piepen begint het terug te kriebelen om op locatie te gaan shooten!!

Oh and on a completely unrelated note: some of my English speaking buddies are asking me when I’ll finally get my ass in gear and install a language plugin so they can read along and not just look at the pretty pictures. Uhm, soon, I promise! I’ve been looking at a couple of options for WordPress, but so far I haven’t found anything to my liking yet. Rest assured though, I’m working on it :)

Zo halfenhalf zo…

Gaelle 2

‘t Was bijna een perfect spiegelbeeld van deze foto, maar toch net niet (‘k heb geprobeerd om ze te combineren in Photoshop, maar het mocht niet zijn). Los daarvan ben ik er toch enorm tevreden mee. Het heeft wel iets mensen zo voor de helft fotograferen en al :) Een zwart wit variante (van een ander, nagenoeg identiek beeld uit de reeks) alhier.

Teaserke bis

Gaelle 2

Serge vroeg me, naar aanleiding van de vorige foto, of ik iets specifieks gedaan had om de huidtinten zo te krijgen. Het antwoord is relatief kort: niet echt, behalve dan dat ik bij de eerste opname even een WhiBal (grijskaart) in beeld geplaatst heb. Achteraf via dat beeld het witbalans pipet gebruikt om de correcte waarde te vinden en over te zetten naar de rest van de foto’s. Een kwestie van seconden in Lightroom.

Naar mijn persoonlijke smaak was het na die bewerking nog net een tikkeltje te magenta en heb ik het nog wat zitten tweaken. Die Whibal kaart is trouwens niet de techniek die ik doorgaans gebruik. Ik werk voor studioshoots liever met een iets grotere grijskaart zoals de Lastolite Ezybalance waarmee ik de witbalans rechtstreeks in de camera kan calibreren. Maar goed, whatever works I guess.

Pas op, het lukt bijlange niet altijd hoor. In situaties waar ik de huidtinten echt niet goed krijg zet ik dan ofwel om naar zwart/wit of gooi ik er gewoon een split tone op. Truken van de foor meneer, ook in de digitale fotografie.

Teaserke

Gaelle 2

Vorige woensdag hadden ze blijkbaar bij Syntra een extra les ingelast, dus kon ik nog eens met Gaelle de studio induiken. De beauty shot opdracht had ik er al opzitten, maar ik was uiteindelijk niet 100% tevreden met het resultaat. Er zat naar mijn mening iets te weinig punch in de beelden en de witte achtergrond die ik toen gebruikt had bleek niet echt de beste keuze.

Opnieuw proberen dus die handel. De opstelling? Een genre clam shell setup. 2 vierkante softboxen vóór het model net boven ooghoogte onder een hoek van 45 graden naar beneden gericht. Daaronder (alsook links en rechts van het model) staat een reflector. Je creëert als het ware een soort van lichtbak. Het weerkaatste licht vult een groot deel van de schaduwen in, wat zorgt voor een zeer flatterend effect (which the ladies love!).

Beauty shot setup

Grootste probleem was dat, door de kleine afstand tussen model en flitsen, het diafragmagetal enorm groot werd. Met beide 1600Ws flitsen op minimum gaf de lichtmeter nog altijd een dikke f/16 of zo aan (bij 1/125s, ISO 100). Dan maar een wit laken (wat Olivier zoal niet in de koffer van zijn wagen heeft liggen) over beide softboxen gegooid om de output nog wat te temperen tot f/6.3 – f/8 met als bijkomend voordeel dat de reflectie in de ogen een propere doorlopend streepje werd! Mega :)

Meer foto’s volgen. Eerst nog een paar andere zaken in orde brengen :)

Recht uit de camera

Gaelle
Gaelle – 105mm, 1/125e, f/9, ISO 200

Groot was mijn verbazing toen ik thuis kwam van de shoot met Gaelle en beelden begon te selecteren. De foto hierboven komt namelijk zo goed als onbewerkt uit de camera. ‘zo goed als’ omdat ik natuurlijk de RAW file in Lightroom heb moeten importeren, Lightroom een default bewerking op de foto loslaat en de foto terug geëxporteerd werd met een watermerk. Aan het contrast, de helderheid, de kleur, etc werd er echter niets veranderd.

Goed licht en vóóraf de witbalans instellen met een grijskaart blijken dus toch niet onbelangrijk. Waarom die witbalans effectief meten? In de studio’s van Syntra werken we met nogal oude softboxen. Softboxen die over de jaren heen al een beetje hun mooie witte kleur verloren hebben en dus nogal eens een kleurzweem op de foto durven plakken. De witbalans op ‘flits’ zetten is dus niet altijd voldoende. Achteraf de witbalans aanpassen via software is een optie, maar dat veronderstelt dat je ergens een plek hebt in de foto waarop je die witbalans überhaupt kan instellen.

Let op, het licht komt in dit geval zeker niet van mij. Het is dezelfde opstelling als die uit de vorige post. Full credit gaat dus naar Paul Gheyle. Maar het geeft wel aan dat tijd steken in het opzetten van de belichting en deze tijdens de shoot op geregelde tijdstippen bij te regelen niet onbelangrijk is. Wil dat zeggen dat je alles moet gaan meten met een lichtmeter? Goh, niet per se. Wij hebben het nu eenmaal zo geleerd in de opleiding, maar ik ben er zeker van dat er een pak mensen hun plan kunnen trekken met de LCD van hun camera en het bijhorende histogram.

Wat ik wel weet is dat het enorm deugd kan doen om eens een set beelden uit de camera te zien komen waar je achteraf nagenoeg geen werk meer aan hebt. Ik ga misschien nog wel wat tweaken aan de foto hierboven (of ze bijvoorbeeld eens omzetten naar zwart/wit), maar ‘as is’ ben ik er sowieso al heel tevreden van :)

Gaelle studio shoot

Het was alweer een tijdje geleden, maar ik heb eindelijk nog eens de kans gehad om de studio in te duiken om wat foto’s te maken.  Model van dienst ditmaal was Gaelle, het nichtje van collega fotograaf Olivier.

Gaelle
Gaelle – 105mm, 1/125e, f/9, ISO 200

De gebruikte setup is zo goed als symmetrisch.  Twee flitsen om de achtergrond egaal te verlichten, een flits aan elke zijde van het model en een octa achter mij als hoofdlicht (kan ook een kleine softbox zijn, maar dan moet je er wel niet gaan voor staan natuurlijk).  Pas op, helemaal niet mijn eigen setup of zo hoor.  Dit is wat Paul Gheyle gebruikt voor high-key fotografie.  Samengevat in een schema geeft dit:

Setup

Persoonlijk ben ik wel tevreden met het resultaat. Het komt zeer dicht in de buurt van wat ik in gedachten had voor ik aan de shoot begon.  Van zodra ik de rest van de foto’s afgewerkt heb zwier ik ze online.

Update: die schouders, die schouders, zucht, what the heck is up met die schouders?!  Bram en Joeri hadden volkomen gelijk met hun opmerkingen en ik moet eerlijk toegeven dat ik het zelf niet goed begreep.  In het originele beeld was er nergens een probleem, maar in de bewerkte versie was er zelfs een local adjustment op de schouders nodig die de belichting met meer dan een halve stop naar beneden haalde (en dan nog).

Daarnet Lightroom opgestart, nog eens over alle settings gelopen en we hebben het probleem gevonden!  Zoals met de meeste foto’s die ik in Lightroom bewerk start ik vanaf een preset.  De preset die ik voor dit beeld gebruikte had echter een ‘Lens Correction Amount’ van +70 en ‘Midpoint’ van -50.  Rarara wat voor een effect dat geeft?  Jup, een invers vignet dat zowat de volledige rand van de foto, inclusief schouders, lichter maakt.  Stom!  Ik heb het aangepast en de foto hierboven ondertussen ook vervangen.  Ik heb zelfs de local adjustment op de schouders er uit kunnen zwieren want die bleek nu totaal overbodig.

Er mag wel wat lichtafval op die schouders zitten vind ik, maar jullie hadden volkomen gelijk dat het teveel was.  Kijk dat is dus waarom ik die comments zo fantastisch vind.  Dergelijke Input en feedback zijn zo ongelooflijk waardevol!  Merci é gasten :)

Free Vekeman deel 2

Hoog tijd om nog een aantal beelden van de shoot met Free te posten.  In tegenstelling tot de 3 beelden uit de vorige post is in deze foto’s de invloed van de SunBounce veel duidelijker zichtbaar.  De meeste van de onderstaande beelden werden bijvoorbeeld getrokken met de zon vlak achter het model en alleen de SunBounce als invullicht.

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/320e, f/4.0, ISO200

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/400e, f/4.0, ISO200

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/1250e, f/4.5, ISO200

Free
Free Vekeman – 50mm, 1/200e, f/2.8, ISO400

Free
Free Vekeman – 50mm, 1/200e, f/2.8, ISO400

Grappig hoe ik ten opzichte van begin vorig jaar nu wel enorm veel plezier kan beleven aan portretfotografie.  Had je me een jaar geleden gevraagd wat ik het liefst fotografeer dan was model- en portretfotografie niet direct mijn topantwoord geweest.  Geen idee waarom hoor, maar ik ben in elk geval heel blij dat ik ietwat van een focus gevonden heb.  Nu proberen op zijn minst de lat te houden waar ik ze met deze shoot gelegd heb.