Shooting weekend

Vlug! Vooraleer de week ten einde is toch nog effe een post online zwieren. Hah! Niet dat ik geen zin heb om te schrijven of, god forbid, niet weet waarover schrijven. ‘t Is gewoon op alle vlakken een beetje druk geweest. Soit, hoog tijd om nog eens een item van de hier-moet-ik-dringend-iets-over-bloggen lijst te schrappen.

De tweede dag van het shooting weekend bijvoorbeeld. Net als de zaterdag was het terug fantastisch weer. Althans voor de tijd van het jaar en gegeven het nogal wisselvallige belgische klimaat. Het initiële idee was om na de middag richting strand te trekken, maar het bleek uiteindelijk toch nog ietsje te koud. Zelfde locatie met andere modellen dan maar. Een kleine selectie uit de ‘zondagse’ portretten (in willekeurige volgorde).

Shooting weekend
Caro – 116mm, 1/100s, f/3.5, ISO250

Om te beginnen twee foto’s van Caro. Het beeld hierboven werd gemaakt in een verlaten gang, ietsje onderbelicht en vervolgens met behulp van een beauty dish (vooraan, camera links) en een losse speedlight (achteraan, ook camera links) terug bijgelicht. De foto hieronder is eigenlijk dezelfde setup, alleen staat de beauty dish ditmaal aan de rechterkant, stak op de speedlight achteraan een halve CTO gel en stonden we buiten in het gras :)

Shooting weekend
Caro – 200mm, 1/250s, f/4.0, ISO100

Next up: Filip Bunkens. Persoonlijk ken ik Filip als fotograaf, maar voor deze gelegenheid speelde hij ook model (zie ook de Osama Bin Bunker post). Puur natuurlijk licht en SunBounce ditmaal. Hard zonlicht van links met aan de rechterkant een SunBounce als fill. Een foto die ik nog wel eens naar zwart/wit ga omzetten denk ik.

Shooting weekend
Filip – 98mm, 1/320s, f/3.5, ISO200

Vlak na de middag heb ik ook samen met Joke een aantal foto’s gemaakt in het gras. Ook hier geen speedlights maar enkel de harde middagzon in combinatie met een voice controlled SunBounce Mini als fill (thanks Sofie :P). Voor de nabewerking werden de highlights via split toning een tikkeltje geler gemaakt (voor dat extra zomers gevoel).

Shooting weekend
Joke – 200mm, 1/1600s, f/3.2, ISO200

Last but definitely not least: Eline. De foto werd binnen gemaakt tegen een container met enkel de beauty dish (camera rechts. Nu ja, camera links was moeilijk geweest want daar stond die container natuurlijk :P). Net zoals bij de andere foto’s werd ook hier een voldoende groot diafragma gekozen om de DOF klein te houden.

Shooting weekend
Eline – 200mm, 1/50s, f/2.8, ISO100

Superbedankt aan Filip, Sara, Caro, Eline en Joke om model te zijn voor een bende zotte fotografen. Net als de zaterdag was het terug een enorm leuke bedoening! Het ganse weekend was trouwens een beetje een test want ik zou dit in de toekomst dolgraag willen herhalen, zij het dan in een iets andere vorm want doordat er ongeveer evenveel modellen als fotografen waren moest je als fotograaf af en toe alleen werken.

Bij een volgende editie zou ik graag groepjes van 2 of meer fotografen willen vormen. Eén iemand fotografeert terwijl de anderen meedenken en helpen met de belichting, vervolgens schuiven we door en is het aan de volgende om te shooten. Er is maar 1 regel: op het einde van de dag moet iedereen andere beelden gemaakt hebben (andere locatie en/of andere kledij en/of andere belichting, etc). Als je interesse hebt geef dan gerust een seintje in de comments ;)

Recht uit de camera

Gaelle
Gaelle – 105mm, 1/125e, f/9, ISO 200

Groot was mijn verbazing toen ik thuis kwam van de shoot met Gaelle en beelden begon te selecteren. De foto hierboven komt namelijk zo goed als onbewerkt uit de camera. ‘zo goed als’ omdat ik natuurlijk de RAW file in Lightroom heb moeten importeren, Lightroom een default bewerking op de foto loslaat en de foto terug geëxporteerd werd met een watermerk. Aan het contrast, de helderheid, de kleur, etc werd er echter niets veranderd.

Goed licht en vóóraf de witbalans instellen met een grijskaart blijken dus toch niet onbelangrijk. Waarom die witbalans effectief meten? In de studio’s van Syntra werken we met nogal oude softboxen. Softboxen die over de jaren heen al een beetje hun mooie witte kleur verloren hebben en dus nogal eens een kleurzweem op de foto durven plakken. De witbalans op ‘flits’ zetten is dus niet altijd voldoende. Achteraf de witbalans aanpassen via software is een optie, maar dat veronderstelt dat je ergens een plek hebt in de foto waarop je die witbalans überhaupt kan instellen.

Let op, het licht komt in dit geval zeker niet van mij. Het is dezelfde opstelling als die uit de vorige post. Full credit gaat dus naar Paul Gheyle. Maar het geeft wel aan dat tijd steken in het opzetten van de belichting en deze tijdens de shoot op geregelde tijdstippen bij te regelen niet onbelangrijk is. Wil dat zeggen dat je alles moet gaan meten met een lichtmeter? Goh, niet per se. Wij hebben het nu eenmaal zo geleerd in de opleiding, maar ik ben er zeker van dat er een pak mensen hun plan kunnen trekken met de LCD van hun camera en het bijhorende histogram.

Wat ik wel weet is dat het enorm deugd kan doen om eens een set beelden uit de camera te zien komen waar je achteraf nagenoeg geen werk meer aan hebt. Ik ga misschien nog wel wat tweaken aan de foto hierboven (of ze bijvoorbeeld eens omzetten naar zwart/wit), maar ‘as is’ ben ik er sowieso al heel tevreden van :)

Free Vekeman deel 2

Hoog tijd om nog een aantal beelden van de shoot met Free te posten.  In tegenstelling tot de 3 beelden uit de vorige post is in deze foto’s de invloed van de SunBounce veel duidelijker zichtbaar.  De meeste van de onderstaande beelden werden bijvoorbeeld getrokken met de zon vlak achter het model en alleen de SunBounce als invullicht.

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/320e, f/4.0, ISO200

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/400e, f/4.0, ISO200

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/1250e, f/4.5, ISO200

Free
Free Vekeman – 50mm, 1/200e, f/2.8, ISO400

Free
Free Vekeman – 50mm, 1/200e, f/2.8, ISO400

Grappig hoe ik ten opzichte van begin vorig jaar nu wel enorm veel plezier kan beleven aan portretfotografie.  Had je me een jaar geleden gevraagd wat ik het liefst fotografeer dan was model- en portretfotografie niet direct mijn topantwoord geweest.  Geen idee waarom hoor, maar ik ben in elk geval heel blij dat ik ietwat van een focus gevonden heb.  Nu proberen op zijn minst de lat te houden waar ik ze met deze shoot gelegd heb.

Free Vekeman portfolio shoot

Free
Free Vekeman – 50mm, 1/125e, f/2.8, ISO400

Tijd voor een iets meer zinvolle update van deze blogpost (nu ja, wat is zinvol natuurlijk).  Anyway, een tijdje terug vroeg Tom of ik geen zin had om mee te gaan shooten.  Deze keer niet enkel om behind the scenes footage te verzamelen of voice controlled SunBounce te spelen, maar ook om zelf echt te ‘werken’.   Foto’s afleveren die in een portfolio kunnen met andere woorden. Ik heb even getwijfeld, niet lang, maar toch.  Het was niet een vraag die ik zo direct had verwacht.

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/80e, f/2.0, ISO400

Wat heb ik zoal onthouden van deze ervaring?  Dat goeie visagie echt wonderen kan doen voor je foto’s.  Dat California SunBounce schermen geweldig zijn om mee te werken.  De hoeveelheid licht dat die dingen kunnen reflecteren is niet normaal.  Toegegeven, ze zijn zeker niet goedkoop, maar ze werken dan ook echt wel enorm goed.  Ik heb er nu wel geen budget voor, maar er staat toch alvast ééntje op de lijst van toekomstige aankopen.

Wat ik meeneem naar volgende shoots is dat ik nog beter rond mij moet leren kijken op locatie.  Ook heb ik de indruk dat ik bij momenten nog teveel aan bijkomstige dingen zit te denken en dat ik daardoor een pak andere zaken uit het oog verlies.  Achteraf merk ik bijvoorbeeld dat de beste beelden telkens de eerste uit een reeks waren.  Vanaf het moment dat ik teveel begon te friemelen met mijn instellingen verloor ik soms mijn compositie of de expressie van het model uit het oog. Iets waar ik dus aan kan werken en dat is altijd goed om weten!

Free
Free Vekeman – 85mm, 1/500e, f/2.0, ISO400

Een heel dikke merci aan Tom om mij de kans te geven zelf een portfolio shoot te doen, maar evenzeer bedankt aan Katleen (de dame van de ‘sjmink en taar’), Stijn (de coole roadie) en Free (het model) voor de superleuke dag!  Het mag, neen, moet trouwens gezegd: Free is een fantastisch model (zoals ook wel zal blijken uit de foto’s die ik binnenkort nog online zet).  Vriestemperaturen en toch met een glimlach en een berg enthousiasme blijven gaan.  Daar heb ik dus enorme bewondering voor.  Ik ben dan wel geen expert ter zake, maar in mijn ogen is Free echt professioneel.  Zeer zeker meneer!

Tom heeft ondertussen ook zijn ervaringen neergepend!  Meer beeldmateriaal volgt trouwens nog in een volgende blogpost :)

Lastige modellen

Tom
Tom Museeuw strikes a pose… again

Werken met lastige modellen, ik wens het echt niemand toe.  Vandaag had ik een fotoshoot met een nieuw en opkomend model en ik zag het echt zitten, echt waar.   Ik was laaiend enthousiast toen hij me opbelde met de vraag of ik beschikbaar was om zijn portfolio te shooten.  Maar ‘t is een regelrechte ramp geworden.  Denken dat hij een model is ja, maar luisteren naar de instructies van de fotograaf? Forget it! Het enige beeld dat qua pose nog redelijk meevalt is die hierboven.  Nooit nie meer!  Ik zweer het!

Noot: een ietsje serieuzere update volgt later :D