Gewoon, een portretje van m’n twee meest favoriete onderwerpen :)

Hola!  Stop the press!  Onze kleine heeft zijn eerste fruitpap gegeten.  Allez, ‘t is eigenlijk ondertussen al een maand of zo geleden, maar ik heb pas de afgelopen paar dagen de tijd gevonden om de foto’s te verwerken.  Dat en het feit dat ik graag procrastineer dat het een lieve lust is natuurlijk.

In het kort: fruitpap en ondertussen eigenlijk ook al groentepap (groentenpap? iemand?) blijken veel beter in de smaak te vallen dan flessen melk.  Het gaat er dus heel vlot in met andere woorden.  Zeer jammer voor bibi natuurlijk want, voor zij die het nog niet zouden weten, fruitpap is dus echt wel l-e-k-k-e-r.  Er blijft  zelden iets over voor de papa.

Toegegeven, we gaan met die foto’s zeker geen prijzen winnen.  Ik kan ook moeilijk een halve flitsopstelling maken om vervolgens de kleine bij elke hap zowat uit zijn stoel te blazen.  Niet elke foto moet dan ook een potentieel kunstwerk zijn.  Soms is de herinnering belangrijker.  Ik probeer echter wel om er iets meer dan een snelle snapshot van te maken.  In dit geval was Noah met stoel en al wat dichter bij het raam plaatsen om wat extra licht te hebben al meer dan voldoende.  En daarmee hebben we weeral een paar herinneringen vastgelegd voor later.  ‘t Gaat veel te snel eigenlijk.

De volledige set is terug te vinden op Flickr.  Oh en de post die ik ging schrijven over het tonen van een aantal RAW beelden met daarnaast telkens de bewerkte versies zal voor morgen, erhm straks, zijn.  Excuses aan de mensen die er op zaten te wachten.

Sinds begin vorige week is Joke terug aan het werk.  Ik heb dan ook een volle maand vrijaf genomen op het werk om fulltime te kunnen zorgen voor onze kleine spruit.  Het gevolg is natuurlijk dat je even je prioriteiten moet herbekijken en bepaalde zaken automatisch wat naar de achtergrond worden geschoven.  Op fotografisch vlak is dat niet anders en ik probeer me dan ook tijdens die schaarse momenten dat ik een camera kan vastpakken zoveel mogelijk toe te leggen op onze little bundle of joy.

Mogelijks dus iets meer babyfoto’s op deze blog de komende maand, maar ik beloof plechtig dat ik het zal proberen origineel te houden. Ik denk trouwens dat ik de foto hierboven eens op groot formaat zal laten afdrukken. 16×9 is niet echt een standaard formaat vermoed ik (althans niet in de fotografie), maar er zal ergens wel een drukker zijn die dat op 100cm x 56cm kan maken. We zullen eens rondbellen de komende dagen.

De foto’s van de modeshow moeten nog verwerkt worden en ik moet trouwens nog eens checken hoe het zit met rechten want voor zover ik zaterdagavond gehoord heb mag ik de meeste foto’s niet online plaatsen. Iets in verband met professionele modellen en hun bureau die de rechten bezit, of zo. Anyway, in tussentijd probeer ik dan maar enkele foto’s van onze kleine af te werken (ik voel Joke’s hete adem namelijk in mijn nek want ze staat te springen om aan het fotoboek voor maand 3 te beginnen).

Er mag natuurlijk ook wel eens gelachen worden. Vandaar de bovenstaande foto van Noah in zijn TummyTub. Zij die het LOLcat fenomeen nog niet kennen verwijs ik even door naar Wikipedia (de engelse variant heeft iets meer uitleg). Nu ja, een echte LOLcat is deze foto niet (wegens het ontbreken van het nogal essentiële ‘kat’ element). Het is eigenlijk meer een LOLbaby. De al even schattige foto zonder opschrift staat hier.