Update: korte re-edit op 28/5/2010

Recent maakte ik twee foto’s van Noah die ik uiteindelijk heb gehouden om twee totaal verschillende redenen. Deze foto heeft voor mij (en bijvoorbeeld ook voor Joke) vooral een meerwaarde omdat hij zo leuk lacht, maar het werd vlug gefotografeerd zonder al teveel na te denken en is qua licht en compositie verre van ideaal. Voor het beeld hieronder had ik ietsje meer tijd om na te denken en het eindresultaat vind ik persoonlijk dan ook dat tikkeltje sterker.

35mm, 1/320s, f/2.2, ISO400

De eerst foto is typisch een beeld voor de grootouders en de mama. “Oh kijk, hij lacht zo schooooon!”. Als fotograaf spreekt het me echter niet genoeg aan en om die reden wil ik het ook niet volop in de spotlights gaan zetten. Weggooien wil ik echter ook niet doen want het blijft al bij al een leuke snapshot (en ik denk niet dat Joke of de grootouders dat zo leuk zouden vinden). Twee beelden dus, de ene leuk omdat het een moment vastlegt en waar een mens soms genoegen moet nemen dat het technisch niet 100% is en daarnaast een beeld waar het technisch allemaal wel ok is, maar met een beetje minder spontaneïteit.

Oh en voor de volledigheid: dat wasknijpermandje is dus een helm en dat hij daar dus bijna een ganse dag mee op zijn hoofd rondgelopen heeft, onze mini ridder.

Noah – 55mm, 1/80s, f/2.8, ISO500

Hah! Al moet ik in het holst van de nacht uit mijn bed kruipen, als ik paparazzifoto’s van mijn kleine kan trekken dan zal ik het zeker niet laten. Hier zie, ons supermodel in bad. Een mens kan nooit genoeg chantagemateriaal verzamelen denk ik dan! :D

Hij was deze middag zo braaf aan het spelen onze kleine Noah dat ik me maar even naast hem gelegd heb om wat foto’s te trekken. ‘t Is bijna niet te geloven, maar een mens wordt gewoon vrolijk van naar hem te kijken:

Noah – 1/100s, 105mm, f/3.0, ISO 800

Noah – 1/100s, 105mm, f/3.0, ISO 800

Noah – 1/80s, 105mm, f/3.0, ISO 640

Noah – 1/80s, 105mm, f/3.0, ISO 800

Noah – 1/100s, 105mm, f/3.0, ISO 640

De focus zit niet altijd 100% correct (ik weet het, ik ben een mierenneuker), maar voor foto’s als deze til ik daar eigenlijk niet zo heel zwaar aan. Binnen hier en 10 jaar zullen we blij zijn dat we die beelden hebben. Oh, en als er dan één iets is waar ik nóg vrolijker van wordt dan Noah die lacht, dan is het echt wel Noah en Joke die samen lachen :)

Noah & Joke – 1/100s, 105mm, f/3.0, ISO 800

In totaal heb ik een 24-tal beelden overgehouden aan de fotoshoot met onze kleine spruit. Meer fotomateriaal dan waar ik initieel op gehoopt had. Licht in dit geval was gewoon een groot raam achter mij en qua nabewerking bleef het bij wat tone curve, clarity en vignette aanpassingen. Een slideshow met wat meer beeldmateriaal hieronder.

Noah in bad – 50mm, 1/80e, f/2.2, ISO400

Woohoo!!  Noah zit tegenwoordig alleen recht in bad.  Ik lag half wakker in bed toen Joke me naar de badkamer riep om te komen kijken.  Vlug vlug de camera gepakt en het ganse gebeuren zo goed als ik kon vastgelegd (nog zo’n beetje half aan het slapen, weet u wel).

Dolle pret – 50mm, 1/80e, f/2.2, ISO400

Qua belichting kon het niet eenvoudiger eigenlijk: geen flits, enkel het raam rechts van de camera.  De witte binnenkant van de douche zorgde voor voldoende invullicht aan de andere kant.  Oh en het is dus niet alleen flink rechtzetten é, neenee, we kunnen ook al volop met de handen in het water slaan en papa’s UV filter natspatten.  En maar lachen, de kleine sloeber ;)

Geboorte Noah – 1/100e, f/3.2, ISO500

Als ik één enkele foto mag uitkiezen dat ik in 2008 getrokken heb dan is het 100% deze. De geboorte van onze kleine Noah was echt wel hét evenement van het afgelopen jaar waar eigenlijk niets anders aan kan tippen. Niet per sé de technisch beste foto, verre van, maar wel het beeld met de meeste betekenis en impact voor mij.

De foto’s van de Canon EOS discovery days hebben jullie nog tegoed hoor.  Eerst toch even een tussendoortje.  Nu Noah zijn eerste tandjes beginnen uit te komen krijgt hij van mama en papa elke dag een koekje als vieruurtje (en mogen we ook elke dag zijn tandjes poetsen :P).

Noah eet een koekje – 1/50s, f/1.8, ISO800

Het is echt schattig hoe hij voorzichtig aan het koekje staat te knabbelen en sabbelen. In ongeveer 10 minuten gaat het van een herkenbaar stuk eten naar een papje dat hij tussen zijn vingers staat te kneden.

Voor de verwerking heb ik wat zitten experimenteren met onder andere zwartwit, sepia en een nieuwe preset die ik nog aan het finetunen ben.  Het is nog net 100% zoals ik het wil, maar als ik daarop moet wachten alvorens ik beelden online zet zou het hier nog wel eens lang stil kunnen zijn :D

Vandaag is voorbijgevlogen, maar ik heb toch nog een klein beetje tijd gevonden om door de archieven van de afgelopen maanden te lopen en nog wat fotomateriaal te bewerken.  Noah is ongeveer een maand of twee in deze foto.  Onze kleine heeft toch echt wel een schattige neus :)

Jammer genoeg komt er momenteel uit dat schattig reukorgaan serieus wat snot.  Hij zit namelijk met een redelijk zware verkoudheid. Hoesten, kuchen, snotteren, niezen, koorts, … Enfin, the works.  Drie keer per dag mag hij ook van ‘aerosol’ doen, maar daar lijkt hij precies niet echt tegen op te zien.  Van mama en papa krijgt hij alvast een driedubbele dosis knuffels en liefde.  Naar ‘t schijnt helpt dat ook al veel :)

Update: de 2 vorige beelden die in deze post zaten werkten zodanig op mijn zenuwen dat ik ze terug verwijderd heb. Er was iets mee wat mij niet aanstond aan die foto’s en ik werd er gewoon lastig van. Nieuw beeld dus, Joke met Noah die net uit bad komt ditmaal. En geef toe, die ‘toek oep auw muijle’ pose is toch gewoon mega :D

Vanaf het moment dat Noah op de arm zit krijgt hij zo’n ongelooflijk serieuze uitdrukking op zijn gezicht.  Leg hem in zijn buggy of op een speelmat en ‘t is lachen en plezier maken, maar op de arm?  Neen!  Op de arm zitten is serious business meneer!

Gewoon, een portretje van m’n twee meest favoriete onderwerpen :)