Osama Bin Bunker

Osama Bin Bunker

U-huh, we hadden op de tweede dag van ons shooting weekend de eer om Filip Bunkens’ alter ego Osama Bin Bunker als model te ontvangen. Om ten volle van deze foto te genieten kun je best even een vette ZZ Top schijf (of iets dergelijks) opleggen. Ik wacht wel even :)

Shooting weekend teaser

Sofie was me eigenlijk al voor met haar supersnelle post (ik zat verdikke nog goed en wel te eten en het stond ginder al online, rappe madam die Sofie :P). Anyway, vandaag was dus dag 1 van onze 2-daagse shoot op locatie. Samen met fotografen Paul, Olivier, Sofie en Sophie trokken we er op uit om, naast foto’s, vooral veel fun te maken! Hieronder alvast een kleine teaser wat er vandaag uit mijn camera gerold is :D

Shooting weekend

Shooting weekend

Shooting weekend

Vandaag was voor mij persoonlijk vooral de kickoff van het terug shooten op locatie. Even niet meer binnen in de studio, maar terug naar buiten onder een lekker warme lentezon. Super! Vandaag ook voor de eerste keer echt de Orbis kunnen uittesten alsook de Nikkor 70-200mm VR. Van die laatste ben ik in ieder geval enorm onder de indruk. Meer details volgen, maar nu naar bed zodat we fris zijn voor deel 2 morgen :) Nogmaals superbedankt trouwens aan Ine en Gaelle voor hun fantastisch modellenwerk!

Gewoon voor de fun…

Dat is de reden waarom ik bezig ben met fotografie, waarom ik een 3 jaar durende avondopleiding volg.  Het klinkt misschien als vanzelfsprekend, maar het is pas recent dat ik voor mezelf die conclusie heb kunnen maken.  Tot een paar maand terug was het nog helemaal anders eigenlijk.  Eerst ben ik eens goed met mijn kop tegen een figuurlijke muur moeten lopen.

Midden dit jaar zat ik met een gevoel dat ik zoveel mogelijk opdrachten moest zien binnen te halen.  Betaalde opdrachten, centen verdienen, duur materiaal kopen.  Om de één of andere reden had ik het idee in mijn hoofd gestoken dat mensen me pas serieus zouden nemen als ik een ganse waslijst van opdrachten kon voorleggen met daarnaast een prijslijst met mijn tarieven en een koffer vol duur fotomateriaal.  Boy, was I wrong!

Het enige wat het me na al die maanden opleverde was een gefrustreerd gevoel en stress.  Ten eerste omdat ik continu liep te zoeken naar opdrachten en ten tweede omdat de opdrachten die ik uiteindelijk mocht uitvoeren gewoon saai en buiten mijn interessegebied lagen.  Het leverde me ook helemaal geen beelden op die ik ooit in een portfolio zou willen steken.  Het werd op de duur zo erg dat er van een hobby geen sprake meer was.  Net voor de start van de lessen fotografie midden september heb ik voor mezelf dan maar de knop omgedraaid.  Vanaf dat moment zou fotografie terug fun worden.

Wil dat zeggen dat ik er niets mee wil verdienen?  Natuurlijk niet, maar het is bijlange niet prioritair meer.  En weet je wat?  Sinds ik die klik – die shift in focus – gemaakt heb, heb ik een enorm pak sympathieke mensen leren kennen, zeer leuke shoots mogen meemaken (zoals die in de RTT gebouwen) en toffe projecten mogen helpen uitdenken.  Uiteindelijk moet ik er mijn brood nog niet mee verdienen (ik heb een full time job).  Ik hoef niet actief op zoek te gaan naar opdrachten.  Als het moment er is dan zullen de opdrachten mij wel vinden.  Niet omdat ik in mijn luie zetel blijf zitten, maar omdat ik me met enorm veel enthousiasme en volle overgave op fotografie kan storten.

Om het kort te zeggen: het moment dat ik me geen zorgen meer maakte over die betaalde opdrachten zijn de zaken een pak vlotter beginnen lopen.  De reden dat ik het hier neerpen is omdat ik er vast van overtuigd ben dat er anderen zijn die die knop nog niet omgedraaid hebben en als ik één tip mag geven: doe het gewoon!  Adem eens goed diep in en uit, zeg luidop fuck it en ga gewoon die beelden gaan fotograferen die je altijd al had willen maken.  Dat zijn de foto’s waar je fier op zal zijn, dat zijn de foto’s die je in je portfolio gaat willen steken.  Dat, dat zijn de foto’s die uiteindelijk voor zichzelf zullen spreken.  Allez, dat denk ik toch :)

Canon EOS Discovery Days

Pieter en Filip hebben al uitgebreid hun relaas online gezet, dus ik zal het proberen kort te houden.  Vorige vrijdag zijn we – Lies, Tom, Pieter en mezelve – naar de Canon EOS Discovery Days getrokken.  Bert Stephani gaf namelijk een workshop en dat wou ik natuurlijk niet missen.  Pieter zat nog maar goed en wel in de auto en het ‘fotoke trek’ spelletje kon beginnen :)

Canon EOS discovery days  Canon EOS discovery days

Voor de mensen die zich trouwens afvragen of Tom ook serieus kan zijn is hier alvast een antwoord. Quite positively yes!

Canon EOS discovery days

Gelukkig duurt het nooit lang en zeker niet als Pieter in de buurt is. Later hebben we te horen gekregen dat de mensen van Canon een camera met fish eye lens in de zaal geïnstalleerd hadden die elke minuut (of was het om de twee) een foto nam.  Beelden die ik echt wel eens zou willen zien :)

Canon EOS discovery days

Na Bert’s workshop zijn we dan afgezakt naar de Ikea in Ternat voor een laat middagmaal/vroeg avondmaal.  Pieter voelde het al aankomen en ik het is gewoon te grappig om niet te posten, dus alhier: Pieter met zijn Ikea slabbetje, volop in de aanval!  Köttbolar FTW!

Canon EOS discovery days

Super bedankt aan iedereen die ik daar bij AA Dock’s tegen het lijf gelopen ben! Het was weeral een enorm leuke dag. De volgende keer zal ik trouwens zeker proberen om iets meer foto’s te nemen.

Uit eten met fotografen

Een tijdje terug zijn we met een 9 fotografen en een aantal partners eens naar de chinees (Golden Harvest) in Brugge getrokken.  Man man man, is me dat een avond geworden.  Pieter Van Impe en Tom Museeuw aan dezelfde tafel.  Vonken zeg ik u, vonken!   Pure emotie zelfs!

Iedereen weet dat Tom een handige mens is en die bewuste avond hebben we hem live aan het werk kunnen zien.  Het volledige process kunnen volgen.  Stel je voor: een aluminium bakje, eetstokjes, een elastiek en wc-papier.  Voor een normale mens is dat brol, gewone prullaria.  Tom?  Vraag me niet hoe, maar die bouwt daarmee dus in ongeveer 10 minuten een werkende beauty dish.  Go figure.

DIY beauty dish DIY beauty dish DIY beauty dish

Pieter lijkt hieronder trouwens nogal zeer geïnteresseerd naar een foto van Stefan Van Pamel te kijken als je het mij vraagt.

Oh, Stefan!!

Veel foto’s heb ik niet echt kunnen trekken. ‘t Is te zeggen, veel bruikbare foto’s heb ik niet kunnen trekken. Zonder flits zat ik continu tegen de ISO 1600 te werken en de sluitertijden waren ook al niet van de snelste. Wat ik alsnog uit de brand heb kunnen slepen:

20081007_221145_6114 Dining Close together

Trouwens, vertel het niet verder of zo, maar ik ben Tom en Pieter stiekem gevolgd toen ze naar buiten gingen om zogezegd een sigaret te roken.  Direct naar de overkant van de straat om de bedden in de etalage bij de Sleepy te gaan bekijken, ja.  Nog een geluk dat de deur daar op slot was.

Sleepy

All kidding aside, we hebben leuke gesprekken gehad, we hebben meer dan goed gelachen, toch een paar foto’s kunnen trekken en de mensen van het restaurant bleken uiteindelijk wel blij dat er op een weekdag 16 mensen in hun etablissement neerstreken.  Ook al begonnen ze op de olifanten te racen en superclamps met flitsers aan het interieur vast te hangen. Het mag in elk geval nog eens herhaald worden, dat is zeker.