Dat is de reden waarom ik bezig ben met fotografie, waarom ik een 3 jaar durende avondopleiding volg. Het klinkt misschien als vanzelfsprekend, maar het is pas recent dat ik voor mezelf die conclusie heb kunnen maken. Tot een paar maand terug was het nog helemaal anders eigenlijk. Eerst ben ik eens goed met mijn kop tegen een figuurlijke muur moeten lopen.
Midden dit jaar zat ik met een gevoel dat ik zoveel mogelijk opdrachten moest zien binnen te halen. Betaalde opdrachten, centen verdienen, duur materiaal kopen. Om de één of andere reden had ik het idee in mijn hoofd gestoken dat mensen me pas serieus zouden nemen als ik een ganse waslijst van opdrachten kon voorleggen met daarnaast een prijslijst met mijn tarieven en een koffer vol duur fotomateriaal. Boy, was I wrong!
Het enige wat het me na al die maanden opleverde was een gefrustreerd gevoel en stress. Ten eerste omdat ik continu liep te zoeken naar opdrachten en ten tweede omdat de opdrachten die ik uiteindelijk mocht uitvoeren gewoon saai en buiten mijn interessegebied lagen. Het leverde me ook helemaal geen beelden op die ik ooit in een portfolio zou willen steken. Het werd op de duur zo erg dat er van een hobby geen sprake meer was. Net voor de start van de lessen fotografie midden september heb ik voor mezelf dan maar de knop omgedraaid. Vanaf dat moment zou fotografie terug fun worden.
Wil dat zeggen dat ik er niets mee wil verdienen? Natuurlijk niet, maar het is bijlange niet prioritair meer. En weet je wat? Sinds ik die klik – die shift in focus – gemaakt heb, heb ik een enorm pak sympathieke mensen leren kennen, zeer leuke shoots mogen meemaken (zoals die in de RTT gebouwen) en toffe projecten mogen helpen uitdenken. Uiteindelijk moet ik er mijn brood nog niet mee verdienen (ik heb een full time job). Ik hoef niet actief op zoek te gaan naar opdrachten. Als het moment er is dan zullen de opdrachten mij wel vinden. Niet omdat ik in mijn luie zetel blijf zitten, maar omdat ik me met enorm veel enthousiasme en volle overgave op fotografie kan storten.
Om het kort te zeggen: het moment dat ik me geen zorgen meer maakte over die betaalde opdrachten zijn de zaken een pak vlotter beginnen lopen. De reden dat ik het hier neerpen is omdat ik er vast van overtuigd ben dat er anderen zijn die die knop nog niet omgedraaid hebben en als ik één tip mag geven: doe het gewoon! Adem eens goed diep in en uit, zeg luidop fuck it en ga gewoon die beelden gaan fotograferen die je altijd al had willen maken. Dat zijn de foto’s waar je fier op zal zijn, dat zijn de foto’s die je in je portfolio gaat willen steken. Dat, dat zijn de foto’s die uiteindelijk voor zichzelf zullen spreken. Allez, dat denk ik toch :)
De kerstperiode komt er aan en hier en daar zullen er wel weer cadeautjes uitgewisseld worden. Ik vermoed dat als je deze blog leest je ofwel zelf met fotografie bezig bent of toch op z’n minst iemand anders kent die er interesse in heeft. Soit, mocht je nog op zoek zijn naar goedkope cadeautips dan kan onderstaand lijstje je misschien wat op weg helpen.
Digiklear Lenspen Het ziet er uit als een dikke pen om te schrijven, maar het is eigenlijk een combinatie van een uitschuifbare borstel (aan de ene kant) en een zachte kop (aan de andere kant) waarmee je de objectieffilter kan reinigen. Ik gebruik de lenspen om stof en de occasionele vingerafdruk of vlek van mijn objectieven te halen. Werkt zeer goed. Kostprijs: 11 euro Waar kopen: Fotokonijnenberg.be
Kata Bags Reflex E
Op Photokina heb ik van de vriendelijke mensen van Kata bags eentje cadeau gekregen en ik kan echt niet meer zonder. De Reflex E is gemaakt van een zeer zachte, dikke en lichtjes rekbare stof (het lijkt een beetje op neopreen). Een zeer comfortabele neckstrap met andere woorden. Enig minpunt is mischien dat je favoriete cameramerk niet meer van meters ver af te lezen is, maar ik kan daar persoonlijk wel mee leven :) Kostprijs: 21 euro Waar kopen: Fotokonijnenberg.be
VisibleDust Hurricane blower
Hoewel het er uiteindelijk niet echt veel toe doet kan ik echt niet tegen stof op mijn objectieven. Vroeger probeerde ik dan zachtjes het stof weg te blazen, maar voor je het weet blaas je gewoon speeksel op de UV filter van je objectief en heb je dus het probleem alleen maar erger gemaakt. Een kleine blower als de Hurricane is handiger en kost twee keer niks eigenlijk. Kostprijs: 9 euro Waar kopen: Fotokonijnenberg.be
Opbergdoosjes voor AA batterijen
Een tijdje terug heeft Serge er al iets over geschreven. Ikzelf gebruik die kleine plastiek GP zakjes (ik gebruik de richting van de batterij om aan te geven of ze opgeladen of leeg zijn), maar de twee types hard cases van Hama waar Serge het over heeft lijken me ook een handige oplossing. Check zeker zijn blogpost voor meer details. Kostprijs: Serge zegt 11 euro Waar kopen: Mediamarkt.be
Geheugenkaartjes
Geheugenkaarten zijn zoals zolderruimte. Je mag er nog zoveel hebben, op een bepaald moment kom je er om de één of andere reden plots te kort. Een extra geheugenkaart kan ik dus altijd gebruiken. Prijzen zijn natuurlijk een beetje afhankelijk van welk type (SD, CF, …), grootte en merk je wenst. Kostprijs: 20 – 40 euro (of hoger) Waar kopen: PDAshop.be
Handschoenen zonder vingers
Neen, geen grapje. De dag dat je bij vrieskou met de camera foto’s staat te trekken met je pollen bloot zul je wel weten waarom ik die handschoenen in het lijstje opgenomen heb. Eigenlijk hoeven enkel de duim en wijsvinger vrij te zijn, maar dergelijke handschoenen heb ik nog niet gevonden (Bedankt Dennis voor de handige tip ivm etretouchy). Anyway… Kostprijs: 10 – 20 euro Waar kopen: Fotokonijnenberg.be of etretouchy.com
LEE kleurfilter sample pack
Voor de strobisten (strobisters?) onder ons. LEE filters verkoopt pakketjes met stalen van al de kleurfilters die ze verkopen. Toeval of niet, maar het formaat van die stalen is net groot genoeg om ze te gebruiken in combinatie met een reportage flits (bijvoorbeeld een Nikon SB600 of Canon 580ex). Kostprijs: 2.30 euro (en 8 euro verzending :/) Waar kopen: hierzo en ook hier
Abonnement (1 jaar) op JPG Magazine JPG Magazine is niet alleen een geweldige online foto community, maar ook een enorm interessant fotomagazine. Het concept is eigenlijk simpel: je kan als gebruiker je foto’s opladen op de site. Iedereen kan vervolgens stemmen. Uit de foto’s met het meeste stemmen kiest een team van JPGmag medewerkers vervolgens de beste beelden die in de volgende editie gepubliceerd worden. Kostprijs: $50 voor 6 edities. Waar kopen: JPGmag.com
MAHA batterijlader
Hoesjes en doosjes om AA batterijen in op te bergen hebben we ondertussen al gehad, maar die batterijen moeten natuurlijk ook terug opgeladen worden. Tom kon de laders van MAHA warm aanbevelen (‘die is echt goed!’). Persoonlijk heb ik er geen ervaring mee, maar ik zal binnenkort eens een bestelling plaatsen. Kostprijs: 36 – 50 euro (afhankelijk van het type lader) Waar kopen: eleshop.nl
Dat is zo wat ik vlug vlug uit mijn duim kan zuigen. Als je zelf nog wat aanvullingen hebt voor deze lijst of aanbevelingen voor fotowinkels (on- of offline) dump ze maar in de comments. En neen, een Canon 5D Mark II of Nikon D700 vallen niet echt binnen de prijscategorie die ik voor ogen heb als ik het heb over goedkope fotocadeautjes :).
Een week of zo terug ben ik er eens op uit getrokken met de bedoeling wat nieuwe urban locaties te vinden. Ik wist her en der nog een paar plekjes die ik eens van dichterbij wou gaan inspecteren just in case. Geloof het of niet, maar de eerste plek op mijn lijst waar ik binnenstap is het al prijs:
Zit er daar toch al geen pipo te fotograferen zeker? Echt niet te geloven! Tegenwoordig is zowat elk verlaten pand het speelterrein geworden van op zijn minst één iemand met een fototoestel. Nu soit, ik moet eerlijk toegeven dat ik toch even ben blijven plakken. Een mens kan er alleen maar iets van leren denk ik dan.
Vlugvlug even mijn toestel op de grond gelegd en dit beeld getrokken, eens vriendelijk gezwaaid (hij dacht waarchijnlijk dat ik zijn videocamera ging pikken) en dan maar besloten om de rest van mijn lijstje af te werken. Als het weer wat warmer wordt ga ik misschien nog wel eens terug.
De foto’s van de Canon EOS discovery days hebben jullie nog tegoed hoor. Eerst toch even een tussendoortje. Nu Noah zijn eerste tandjes beginnen uit te komen krijgt hij van mama en papa elke dag een koekje als vieruurtje (en mogen we ook elke dag zijn tandjes poetsen :P).
Noah eet een koekje – 1/50s, f/1.8, ISO800
Het is echt schattig hoe hij voorzichtig aan het koekje staat te knabbelen en sabbelen. In ongeveer 10 minuten gaat het van een herkenbaar stuk eten naar een papje dat hij tussen zijn vingers staat te kneden.
Voor de verwerking heb ik wat zitten experimenteren met onder andere zwartwit, sepia en een nieuwe preset die ik nog aan het finetunen ben. Het is nog net 100% zoals ik het wil, maar als ik daarop moet wachten alvorens ik beelden online zet zou het hier nog wel eens lang stil kunnen zijn :D
Noot vooraf: het ganse verhaal blijkt uiteindelijk totaal niets met fotografie te maken te hebben en in de toekomst zal ik zeker grondiger screenen. Het is misschien ook een tip voor de reclameboys: geef mij misschien eerst een hint over wat het precies gaat. Dan weet ik tenminste of het iets is wat past binnen de context van deze website.
Vandaag is dat mysterieuze pakket toegekomen op het werk. Ik had eigenlijk al een beetje een vermoeden dat het geen te vette campagne ging zijn (gegeven die email van M. Wezenbeek). Ik ben dus echt niet onder de indruk gasten. Een langwerpig pakket met daarin een halve ruitenwisser en zo’n typisch briefje die de postbode in de brievenbus steekt wanneer ze een pakket komen afleveren terwijl je niet thuis bent. Een campagne voor een nieuwe wagen die binnenkort gelanceerd wordt zo blijkt.
Kijk, allemaal goed en wel, maar als je op 3 oktober een email stuurt dat je mij een pakket wil opsturen en op dat fake papierke staat dat op 29/09/2008 postbode Jacques aanbelde met een pakket dan heb ik toch mijn bedenkingen. Misschien de volgende keer ofwel iets minder mysterie, ofwel het verhaal wat beter uitwerken zodat het niet met haken en ogen aan elkaar hangt. Nu lijkt het iets te snel in elkaar geknutseld.
Ik ben geen moeilijke of veeleisende mens en ik ben zeker niet uit op gratis gadgets of zo, maar als je mijn blog wil gebruiken om reclame te maken dan verwacht ik dat je zelf ook een beetje moeite doet. Volgende keer meer geluk gasten! Oh en blijkbaar ben ik niet de enige die zo denkt.
Serge en Ine hebben deze reportage van James Nachtwey al op hun blogs aangekondigd. Ik moet eerlijk toegeven dat het zeer lang geleden is dat ik zo naar de keel ben gegrepen, puur en enkel door beelden! Meer informatie over Extreme Drug Resistant Tuberculosis en alle foto’s op xdrtb.org.
Ik ben ook nog even op zoek gegaan naar de muziek uit de video. Een zeer sober nummer trouwens. Het is Iguazu door Gustavo Santaolalla. De meeste mensen zullen het wel herkennen van de film Babel (2006).
Update: volgens Youtube is de video niet beschikbaar voor België (This video is not available in your country). Je kan ze echter nog steeds bekijken op www.xdrtb.org. Bedankt Jürgen voor de heads up.
Een tijdje terug (ergens in maart) kreeg ik opeens een mail van een zekere Johan Lammerds (een gmail adres). Dat hij een pakketje had voor mij en dat hij mijn adres nodig had om het op te kunnen sturen. Ik heb toen voor alle zekerheid mijn werkadres opgegeven. Long story short: het bleek een campagne van Telenet te zijn en omdat ik als snelste heb kunnen raden wie er achter de campagne zat heb ik er toen nog een HD camera mee gewonnen ook (dat geheel ter zijde).
Krijg ik vandaag wel niet weer een mail van een onbekende zeker? Terug met de melding dat hij een pakket wil opsturen en dat hij daarvoor mijn adres nodig heeft natuurlijk. Afijn, beetje hetzelfde verhaal als voorheen. Een beetje te veel hetzelfde verhaal als voorheen eigenlijk. Ditmaal geen Johan Lammerds, maar een Maxime Wezenbeek. Voor de rest eigenlijk redelijk van ‘t zelfde. In maart was het dit:
Hey Thomas,
Het is simpel, ik heb hier naast mij een pakket staan met vanalles in.
Als je het ok vindt, sturen we het je op. Als je als eerste kan vinden
wie we zijn, is een HD camera yours. En ja, het is echt, en nee, we
gebruiken je adres niet voor iets anders in de toekomst. Ik ben
benieuwd.
Gegroet,
Johan
En ditmaal is het dit:
Hey Thomas,
Er staat hier een blogpakket met uw naam op klaar, naar welk adres
heb je liefst dat ik het stuur? Het spreekt voor zich dat we je
adres niet voor iets anders gebruiken in de toekomst. Tot snel !
Gegroet,
Maxime
Even overlopen. Tweemaal een fake gmail adres, tweemaal dezelfde aanspreking (“Hey Thomas”), tweemaal dezelfde begroeting (“Gegroet”), tweemaal een pakket dat ze willen opsturen, tweemaal uitdrukkelijk vermelden dat ze het adres voor geen andere doeleinden gaan gebruiken. Ik weet het zo niet, maar los van de naam lijken beide mails toch sterk overeen te komen. Ik ben eens benieuwd wie of wat er achter zit. Wordt zeker vervolgd!
Update: de followup van de Telenet viral destijds gebeurde door mensen van Amphion. Misschien dat zij er nu ook terug iets mee te maken hebben? Ine weet te vertellen dat Amphion en Bananas met elkaar verbonden zijn. Nu nog even wachten op dat pakket om te weten ter promotie van welk bedrijf of produkt de campagne precies is.
Van buiten naar binnen lopen tijdens een shoot en je ISO optrekken van, och pak, 200 naar 640. Foto’s trekken, naar buiten lopen en dan vervolgens verder werken in vol zonlicht op ISO 640. Of nog, met je vinger blijven haperen aan de focusknop en per abuis je toestel op continuous focus ipv single focus te zetten. En dan maar afvragen waarom de foto’s bij het herkadreren toch altijd maar weer onscherp zijn.
Ik betrap mezelf vaak op dergelijke stommiteiten en nochtans zit ik continu tegen mezelf te zeggen dat ik die zaken niet mag vergeten. Maar in the heat of the moment gebeurt dat dus toch. Zodanig opgaan in het fotograferen dat ik de camera instellingen uit het oog verlies. Het zijn misschien details, maar ik ben er toch een paar keer goeie beelden door misgelopen. Ik heb dan wel een kleine checklist die ik voor en na elke shoot overloop, maar tussendoor hou ik dat dus totaal niet in de gaten.
Stom, maar ik ben er zeker van dat ik niet de enige ben :)
Jawadde, ik was toch wel even zwaar onder de indruk van deze kortfilm van Vincent Laforet (opgelet, nogal een serieus video bestand om te streamen). Volledig opgenomen met een Canon 5D Mark II. Hier trouwens een kijkje achter de schermen tijdens de opnames. Quite impressive indeed.
Gekregen van de schoonouders voor mijn verjaardag in juli en tot op heden nog maar een paar keer vluchtig doorgebladerd. Shame on me, ik weet het. Eigenlijk zou ik gewoon ‘s avonds de PC moeten afzetten en eens op mijn gemak door die alsmaar groter wordende stapel boeken en magazines (de papieren JPGmag met name) bladeren. Maar je weet hoe dat gaat, we gaan dat wel doen als het eens iets rustiger is. Allemaal goedkope uitvluchten. Pas op, mocht je twijfelen of dit boek de moeite is dan ik daar toch alvast ja op antwoorden. ‘t Is wel Anton Corbijn ee gasten, serieus…
