Nikon heeft zojuist firmware versie 1.10 voor de D300 op hun website geplaatst. ‘t Is nu niet dat ik problemen met mijn camera ondervond of zo, maar als ik de lijst met bug fixes en nieuwigheden overloop zitten er toch een paar interessante zaken tussen (onder andere een verbeterde auto witbalans). Mocht je twijfelen om te upgraden, uw trouwe bloggende dienaar heeft alvast voor proefkonijn gespeeld en mijn toestel lijkt nog steeds correct te werken. Als dat tenminste een referentie mag zijn.
Update: misschien niet onbelangrijk, maar blijkbaar mag je de twee firmware bestanden (A en B) niet terzelfdertijd op de compactflashkaart plaatsen. Dus eerst firmware A kopiëren en upgraden en vervolgens B kopiëren en ook upgraden.
Een tijdje terug kreeg ik, via Belgiumdigital, van Canon een EOS 50D om eens mee te spelen. Ik mocht het toestel gedurende een kleine week uitproberen en vervolgens mijn ervaringen delen in een artikel voor BD. Een paar dagen na publicatie op hun website mocht ik er ook op mijn blog iets over zeggen. Het artikel klakkeloos herposten ga ik niet doen, dat vind ik een beetje stom. De ISO tests wil ik hier wel delen.
De Canon EOS 50D heeft namelijk een volledig nieuwe 15.1MP CMOS sensor en ik wou toch eens weten hoe het toestel presteert bij hogere ISO waarden. Het toestel gaat standaard van ISO 100 tot ISO 3200 en kan met behulp van de ISO expansion optie verder tot ISO 6400 (H1) en zelfs ISO 12800 (H2). Wablief? U-huh, ISO 12800 blijkbaar. Dat moet toch even getest worden, niewaar?:)
‘s Avonds bij het achterraam waar het dan al iets donkerder is wat achtergrond papier gelegd, Bonaparte erop gezet en wat gefotografeerd. Om de belichting een beetje gelijk te houden werd bij elke ISO aanpassing de sluitertijd evenveel stops gecompenseerd. De camera met EF-S 18-200mm werd op statief gezet en om zoveel mogelijk camera shake te vermijden werd met een timer release gefotografeerd.
Ok, met de bovenstaande foto gaan we niet direct prijzen winnen, maar het is voldoende voor ons testje. Hieronder een overzicht van de testresultaten bij standaard ruisonderdrukking. Het rode kader op de foto hierboven is waar de uitsnedes genomen werden.
Persoonlijk vind ik het zelfs tot ISO 2500 nog perfect aanvaardbaar. De cutouts werden genomen uit de JPG’s die rechtstreeks uit de camera kwamen. Bij H1 (6400) en H2 (12800) blijkt duidelijk dat er serieus wat kleurruis de kop begint op te steken. Nu weet ik ook dat JPG beelden niet het volledige verhaal vertellen, de RAW files zijn interessanter. Vandaar dat alle tests in RAW+JPG uitgevoerd werden:
Mocht je het trouwens Camera RAW 4.6 nog niet geïnstalleerd hebben dan is nu het moment, want die heb je nodig om de 50D RAW files te kunnen lezen. Vragen en opmerkingen mogen gedumpt worden in de comments :)
Canon had voor de gelegenheid een heuse studio voorzien, compleet met 2 modellen (Istvám Torck en Lea De Nesle via Imm Model Management), een arsenaal aan objectieven, 50D, 5D mark II, 1D mark III en een 1Ds mark III. De 50D heb ik vorige week al gedurende een aantal dagen mogen mee spelen (later meer daarover), dus ik ging voluit voor de nieuwe 5D. Bleek dat de rest van de groep grotendeels hetzelfde dacht :) Het is dus een relatief korte kennismaking met het toestel geworden, maar ik was wel enorm onder de indruk.
Canon 5D Mark II + 70-200 f2.8 L USM IS
Pieter met zijn nieuwste liefde, de Canon 200mm F2L
De foto’s mogen we online plaatsen mits de vermelding dat het om een beta toestel gaat en de beeldkwaliteit nog niet finaal is. Filmen was ook geen probleem, maar er werd ons gevraagd om het HD beeldmateriaal niet te publiceren. Zoals Serge zelf al aangaf is de mogelijkheid om tijdens het filmen met de scherptediepte te gaan spelen echt fantastisch. Het enige wat een beetje moeilijk werkt is én zoomen én terzelfdertijd de manuele focus correct houden, maar een mens kan niet alles willen natuurlijk.
Serge en Artur kijken toe terwijl het beeldmateriaal overgezet wordt
Uiteindelijk heb ik tweemaal kort de 5D mark II in mijn handen gehad. De tweede keer, zo blijkt nu, stond het toestel ingesteld op RAW only. Omdat er momenteel nog geen software beschikbaar is om de RAW beelden van de nieuwe 5D te bekijken zal ik dus nog even moeten wachten. Een beetje stom dat ik die instelling niet gecheckt heb op het moment zelf, want ik ben echt benieuwd naar de resultaten van de 85mm f1.2. Nu, Ake heeft alvast wat beeldmateriaal gepost.
Ik heb nog wel een paar beelden liggen die ik moet verwerken, maar dat zal voor later zijn. Bedankt Canon en adhese voor het geslaagde initiatief, bedankt Ake en Artur voor de leuke trip heen en terug van Gent naar Brussel en bedankt aan iedereen voor de aangename babbel en toffe sfeer.
De nieuwe Macbook Pro’s en Macbooks doen me eigenlijk niet zo heel veel moet ik eerlijk toegeven. Wel leuk om te zien dat er eindelijk een betere grafische kaart in een Macbook gestoken wordt en de nieuwe look is eigenlijk ook niet mis, maar de beslissing van Apple om enkel nog maar glossy displays te verkopen is een stap achteruit in mijn ogen. Ik kan echt, maar dan ook echt niet kijken op zo’n glanzend scherm.
Misschien is het omdat ik dat niet gewoon ben of zo, ik weet het niet, maar als ik op het werk met van die Macbooks moet werken krijg ik het na 10 minuten al op mijn heupen. Ik mag dat scherm draaien of keren zoals ik wil, ergens in één of andere hoek blijven er TL lampen in reflecteren.
Soit, wat ik eigenlijk wou zeggen is dat ik daarentegen wel aangenaam verrast ben door die nieuwe LED Cinema Displays. Niet zozeer door die LED technology, wat natuurlijk niet mis is, maar veel meer door de nieuwe bekabeling. Gedaan met een adapter op je bureau te leggen voor de laptop! Vanaf nu kun je gewoon stroom pakken van het scherm. De LED Cinema Displays hebben namelijk 3 connectoren: video connector, usb connector en een stroomkabel. Kijk, dat zijn van die kleine details waar er goed over nagedacht werd en ik vind dat dus super.
De laatste maanden heb ik zo’n beetje het net zitten afschuimen op zoek naar een goed teleobjectief. Een 70-200mm f/2.8 om precies te zijn. In een aantal situaties schiet de 17-55mm namelijk, letterlijk, een beetje te kort. Voorlopig gebruik ik dan een 105mm prime, maar ik mis soms wel de mogelijkheid om wat in of uit te zoomen.
Dus ja, her en der reviews bekijken, prijzen vergelijken, meningen lezen op forums, the works. Zeer interessant allemaal, maar ik vermoed dat ik eens een aantal objectieven effectief in mijn pollen zal moeten pakken en er wat foto’s mee zal moeten gaan trekken. Wat zijn de opties? Hierzie, een overzicht:
De VR variante van Nikon is natuurlijk top. Elke review die je op het net kan vinden geeft een maximum score. Jammer genoeg is 1800 euro een beetje buiten budget. De andere objectieven zijn denk ik zo’n zowat aan elkaar gewaagd. De Nikkor 70-200 is ook de enige met VR en hoewel ik overtuigd ben dat VR op 200mm handheld een meerwaarde heeft, vraag ik me toch af of het zo’n prijsverschil ten opzichte van de rest wel waard is.
Tijdens Photokina ga ik zeker bij Nikon, Sigma en Tamron langsgaan met de vraag of ik ze eens mag testen. Al vraag ik me af of alle vendors dat wel toelaten (iemand die dat toevallig weet?). Mocht je trouwens in het bezit zijn van één van bovenstaande stukjes optiek, laat dan gerust je mening achter in de commentaren. Hoe meer input hoe beter zou ik zeggen!
Op Jeffrey Friedl’s Blog staat een leuke animatie van de spiegels (jawel, blijkbaar zijn het er twee) en sluiter in een Nikon D3. Je kan de werking van dergelijke dingen wel theoretisch gaan uitleggen en stap voor stap zeggen wat er allemaal gebeurt binnenin de camera bij het nemen van een foto, maar het is toch nog iets anders om het geheel effectief te zien. Handig ook om bijvoorbeeld het verschil tussen eerste en tweede gordijn uit te leggen aan iemand. Gevonden via nikonwatch.com.
Niet direct een feature wat ik op een verlanglijstje voor een SLR had staan, maar de D-movie optie op de nieuwe Nikon D90 lijkt me toch echt wel handig. Handig bijvoorbeeld voor tijdens de fotografie opleiding of pakweg een workshop. In plaats van schema’s te zitten tekenen en alles neer te pennen, gewoon even een panning shot van de opstelling en ondertussen de instellingen van de flitsers inspreken. Ja-haa, doe mij maar eentje als backup body meneer! Wel jammer dat de totale opnamelengte bij maximale resolutie (1280×720 aan 24 frames/seconde) slechts 5 minuten is.
Pro-fotograaf Chase Jarvis en zijn pose – de gelukzakken – hebben trouwens in het geniep wat mogen experimenteren met dit nieuwe Nikon speeltje. Zoals gewoonlijk werd alles op video vastgelegd en nu de D90 press release van Nikon de deur uit is mag de rest van de wereld ook meegenieten.
By the way, indien er iemand van Nikon België dit zou lezen: U mag mij altijd een examplaar toesturen om eens te reviewen en mijn tanden in te zetten (figuurlijk dan). Mijn contactgegevens vindt U alhier (ahem, een mens kan maar proberen, nietwaar?).
Er is weereenswatbuzz op de camera blogs. Een tijdje geleden waren er al een aantal foto’s uitgelekt van een nieuwe full frame Nikon camera – de D700 – met de specs van een D3 en de form factor van een D300. De afgelopen paar dagen zijn de geruchten steeds meer concreter geworden met één online shop die het toestel zelfs al te koop aanbiedt (pre-order weliswaar en ondertussen al terug offline gehaald). Er zou blijkbaar ook een nieuwe flitser (SB-900) in de pijplijn zitten en een aantal nieuwe objectieven (PC-E varianten).
Nu, met een vermoedelijk prijskaartje van om en bij de $3000 ligt een dergelijke body sowieso al ver buiten eender welk budget ik zou hebben (een mens kan dromen natuurlijk). Los van het feit dat ik vorig jaar in November mijn D50 vervangen heb door een D300, zie ik voor mezelf geen reden om te upgraden naar full frame. Ja er zijn veel voordelen, maar geen enkele is op dit moment voor mij relevant. Ik ben meer dan blij met wat ik uit mijn huidig toestel kan halen en ik wil nu investeren in beter glas.
‘Ah, gaan we nieuwe objectieven kopen dan?’ hoor ik jullie al zeggen. Ja en ik hoop (tevergeefs misschien) dat een aantal van de Nikkor pro DX objectieven zoals de Nikkor 17-55mm f/2.8 iets in prijs zullen zakken nu er een prosumer full frame camera op komst is. Toegegeven je kan de full frame camera’s in DX mode gebruiken en dus je oude objectieven recycleren, maar ik weet niet of er veel trotse eigenaars van een D700 of D3 nog gaan willen investeren in DX glas (en als gevolg op een lagere resolutie gaan fotograferen). Ik durf nu eigenlijk al voorzichtig te voorspellen dat er ofwel een prijsdaling komt van Nikon zelf of dat er in de nabije toekomst ietsje meer pro DX objectieven zullen aangeboden worden op de tweedehandsmarkt. Let wel, de nadruk ligt hier wel op voorzichtig :)
In elk geval is het leuk om te zien dat Nikon iets op de markt brengt om het redelijk grote gat dat er totnogtoe was met de Canon 5D (of de mogelijke opvolger) te dichten. Niets beter dan een beetje concurrentie om alle partijen wakker te schudden en technologische grenzen te verleggen.
Update: Nikon heeft zonet de website aangevuld met informatie over de nieuwe Nikon D700 en de SB-900. De geruchten bleken dus correct te zijn. Ik ben trouwens benieuwd naar wat Canon binnenkort mee op de proppen gaat komen. Het blijft spannend.
Gisteren een Tokina ATX Pro 80-200 f/2.8 in bruikleen gekregen. Straks vertrek ik namelijk naar Kortrijk om een modeshow te fotograferen (in de schouwburg dacht ik, best nog eens checken). Nu ja, fotograferen is een groot woord natuurlijk. We gaan het in elk geval proberen.
Ik bezit niet echt een lichtsterk teleobjectief. Behalve dan misschien de Nikkor 18-200mm, maar die is verre van lichtsterk te noemen met een maximaal diafragma van f/5.6 op 200mm. Vandaar die Tokina dus. Aan de andere kant besef ik ook dat het geen Nikkor 70-200mm f/2.8 VR is, maar na een eerste test gisteravond tussen de soep en de patatten (met dank ook aan mijn bevallige assistente Joke) moet ik eerlijk toegeven dat ik toch lichtjes enthousiast ben.
Positief is dat het objectief al vanaf f/3.5 aanvaardbaar scherp is. De foto linksboven is genomen op 1/160, f/3.5 en ISO 1250 (125mm). Kijk, ik ben daar dus zeer tevreden mee. Toegegeven we hebben er wat extra contrast in Lightroom moeten bijsteken en de ruis wat moeten de kop indrukken, maar ça va. Negatief is dan weer dat het ding een dikke 2 seconden nodig heeft om van 0 tot oneindig te focussen. Niet echt geschikt voor sport dus (alhoewel, schaken zou nog lukken), maar ik vermoed ook niet dat de modellen straks al joggend de catwalk gaan betreden, dus ik blijf hoopvol.
Typisch, ‘t moet toch altijd gebeuren met den dezen. Toen ik vorige week de twee Vivitar flitsen probeerde te testen bleek nummer twee er de brui aan te geven. Powerknop in de ON positie schuiven, de flits horen opladen en dan getik. Getik als een seconde wijzer op een klok. Paniek natuurlijk want dat ding is komen overvliegen van de States, djudedju.
Eerst nog wat zaken getest. Kijken of er niets mis was met de batterijen, neen die bleken OK. Dan de batterijhouder van de andere flitser eens gebruikt, maar dat bleek ook niet veel uit te halen. Even aan de kant laten liggen en na 10 minuten nog eens proberen, hopend dat het dan om de een of andere magische reden wel zou werken. Uiteindelijk bleek dat ook de backlight voor de knop op de zijkant van de flits niet wou branden. Enig soelaas kwam er bij het googlen naar ‘Vivitar ticking‘ want ik bleek niet de enige te zijn met dit probleem.
Dan maar een mailtje naar de mensen van MPEX.com met de vraag wat ik nu nog kon doen. Ze waren snel toen ik mijn bestelling doorgaf, nu nog zien hoe het met de aftersales zat. Een dag of twee later een antwoord in de bus van een zekere Moishe met de vraag om de defecte flits terug te sturen. Ik zou hier wel zelf de kosten moeten voor dragen, maar de nieuwe flits zouden ze volledig voor hun rekening nemen. Het valt dus al bij al nog mee. Nu, we zijn er nog niet natuurlijk. Eerst zien of mijn flits daar toekomt en dan zien hoelang het duurt alvorens de nieuwe flits hier is.
Voorlopig zal ik het dus even met die ene Vivitar en de SB-600 Speedlight moeten stellen. Een update volgt van zodra ik meer informatie heb.
De nieuwe 
Soit, wat ik eigenlijk wou zeggen is dat ik daarentegen wel aangenaam verrast ben door die nieuwe 
