Entries Tagged 'fotografie' ↓

Oude junk cameras FTW!

I enjoy reading the high end DSLR discussion boards on the internet. Those gearheads go ape over minute differences in “chromatic aberration” and “barrel distortion”. They peep at pixels in Photoshop to see if their lens is able to give them a sharp image blown up to the size of the side of a barn. But all they seem to ever shoot pictures of is brick walls and cans of soda at varying distances lined up on their dining room table!

Een quote (via BoingBoing) waar ik het in zeer grote mate mee eens ben eigenlijk. En ja, natuurlijk moet een fotograaf de nodige skills en talent hebben, maar ik krijg dus ook de vliegende spetters van het type pixel-peepende fotograaf dat niets liever doet dan inzoomen om te zien of het model haar DNA ook echt scherp scherp is.

Om maar te zeggen dat ik Marcy Mercill’s project geweldig vind. Oude cameras op rommelmarkten en bij tweedehands winkels kopen om er dan een rol film door te draaien en de foto’s samen met een foto van de camera online te zwieren. Geniaal zeg ik u! Allen naar Marcy Merrill’s Junk Store Cameras dus. De site is wel precies blijven steken in 1995, maar zie het maar als onderdeel van het ganse concept :)

Via BoingBoing, waardoor de site momenteel nogal zwaar klop aan het krijgen is. Bookmarken dus en later eventueel nog eens proberen.

Eline

Ik doe het eigenlijk niet echt heel vaak, een foto omzetten naar zwart/wit. Het is niet zo direct ‘mijn ding’. Maar goed, het is wel leuk om af en toe eens af te stappen van de norm en je eigen regels te doorbreken :D

Shooting weekend
Eline – 105mm, 1/125s, f/2.8, ISO100

Fotoshoot Ine

Gezien ik momenteel ziek thuis zit (Mycoplasma infectie, don’t ask), een post met een paar foto’s die ik destijds tijdens het shooting weekend van Ine gemaakt heb (volledige set alhier).

Shooting weekend
Ine – 125mm, 1/2000s, f/3.2, ISO200

Shooting weekend
Ine – 110mm, 1/2000s, f/2.8, ISO200

Shooting weekend
Ine – 70mm, 1/800s, f/3.2, ISO200

Aan shoots trouwens geen gebrek deze zomer. De kalender is alweer goed gevuld (tot groot jolijt van Joke). Nu enkel afwachten tot wanneer dat Mycoplasma infectiegedoe gepasseerd is zodat we er terug in kunnen vliegen. Allez vooruit, uit mijn lijf gij vuile celwandloze bacterie!

Mustang Tom

Jeuj! Ik kan eindelijk de foto’s van Tom’s communieshoot online zetten. Men neme drie zotte fotografen, een verlaten en zanderig terrein, plaats vervolgens een superstoere Mustang met bijhorend stoer model in de scene en belicht het geheel met een mix van speedlights, studiolicht en Sunbounce reflectoren. The result:

Mustang Tom
Testen met Fotofolio als standin – 17mm, 1/200s, f/5.6, ISO 200

Mustang Tom
Mustang Tom – 26mm, 1/200s, f/5.6, ISO 200

Mustang Tom
Bring in the smoke! – 26mm, 1/80s, f/5.6, ISO 200

Het grootste nadeel bij shoots als dit is dat je zeer snel licht verliest door de ondergaande zon. Het omgevingslicht verandert constant en het is een beetje een kwestie van rolling with the punches. Er is uiteindelijk weinig tot geen tijd om echt veel te experimenteren.

Voor de verandering eens geen saai belichtingsschema, maar een foto getrokken door Yvan. Je mag het draaien en keren zoals je wil, die planeetfoto’s blijven gewoon de max. Er is ook een interactieve quicktime versie van de foto. Zwaar de moeite. Net alsof je in de scene staat!

Planet
Planeet – ©birdseye.be

Een dikke proficiat Tom met je plechtige communie en bedankt natuurlijk aan Gwenny, Fotofolio en Yvan voor de superleuke avond. ‘t Is uiteindelijk toch nog redelijk laat geworden alvorens alle materiaal opgeruimd was en terug in de auto zat. Time flies… je weet wel :D

Nieuw talent

Een fotoshoot die al bij al misschien 3 tot 4 minuten geduurd heeft, maar wel twee beelden waar ik zo ongelooflijk content van ben. Er is gewoon niets leukers dan nieuw talent voor je lens te zien verschijnen! Technische info: gewoon natuurlijk licht met 1 Sunbounce Mini als fill.

New Talent
Nieuw talent – 180mm, 1/640s, f/3.5, ISO320

New Talent
Nieuw talent – 200mm, 1/500s, f/3.5, ISO320

High speed sync flash

Nikon CLS/high speed sync test
Bloat the Pufferfish – 55mm, 1/8000s, f/3.5, ISO200

Toen ik nog geen remote triggers had werkte ik veel met het Creative Lighting System (CLS) van Nikon. Tegenwoordig gebeurt het al een pak minder (behalve dan wanneer ik eens geen triggers bij me heb, zoals bij dat portret van Olivier een paar posts terug). Na de workshop van Joe McNally begon het echter terug te kriebelen. Eén van de zaken die je met de Skyport triggers die ik gebruik namelijk niet kan is werken met TTL of bijvoorbeeld high speed sync flash gaan gebruiken.

CLS/high speed sync test setup
High speed sync CLS setup -31mm, 1/8000s, f/3.5, ISO200

Geef toe, flitsen draadloos kunnen aansturen en terzelfdertijd werken met sluitersnelheden hoger dan, in het geval van mijn D300, 1/250e is leuk. Leuk wanneer je zo rond 4 uur in de middag zin hebt om bij open hemel een foto tegen de zon te maken bijvoorbeeld. Jazeker meneer. Dan zijn sluitersnelheden van 1/8000e van een seconde geen luxe. Voor de geïnteresseerden, hieronder de setup voor het experiment.

CLS high speed sync setup

Enkel de camera werd manueel ingesteld, alle flitsen gebruikten TTL voor de belichting (en zaten elk in een aparte groep zodat ik desgewenst een compensatie kon meegeven voor elke individuele flits). Canon heeft trouwens een gelijkaardig systeem. Bij hen heet het E-TTL, maar het principe is net hetzeflde als bij Nikon’s CLS (voor zover ik heb kunnen lezen). Ga ik dit systeem nu continu gebruiken? Bijlange niet, maar het is in elk geval handig om te weten dat de mogelijkheid bestaat.

Supermodel

Super model
Noah – 55mm, 1/80s, f/2.8, ISO500

Hah! Al moet ik in het holst van de nacht uit mijn bed kruipen, als ik paparazzifoto’s van mijn kleine kan trekken dan zal ik het zeker niet laten. Hier zie, ons supermodel in bad. Een mens kan nooit genoeg chantagemateriaal verzamelen denk ik dan! :D

Wat komt er uit… part deux

Olivier
Olivier – 55mm, 1/30s, f/4.0, ISO200, flits

Ergens in September vorig jaar had ik het over wat er uit mijn camera rolt en wat ik online plaats. Het ging toen voornamelijk over het eindresultaat en niet echt over de weg ernaartoe. Onlangs nog kwam de vraag of ik niet nog eens een voor en na beeld wou online zwieren.  Hoog tijd om die draad terug op te pikken dus.

Het portret van Olivier hierboven is dus de afgewerkte foto.  Getrokken toen we met een opdracht architectuur bezig waren in een verlaten huis ergens nabij Sluis.  ‘t Is mijn ding niet gebouwen fotograferen, dus na een halfuur ben ik dan maar wat portretten beginnen maken.  De triggers had ik thuisgelaten, maar ik had wel 1 flits mee die ik via mijn D300 remote kon sturen (Nikon CLS is gewoon de max!).  Flits op de grond gelegd en naar boven gericht, Olivier zijn kap laten opzetten, gevraagd of hij voor de verandering eens serieus kon kijken en klikken maar!

Olivier
Originele RAW met D2X Mode II profiel

De originele foto
Dit is dus wat er uit de camera kwam en ja ik had een aantal zaken al direct tijdens de opname anders kunnen instellen. De witbalans stond eigenlijk te warm en ik had makkelijk naar 1/125s kunnen gaan om het klein beetje omgevingslicht er nog uit te halen. Op dat moment wist ik echter nog niet 100% zeker wat ik met de foto zou aanvangen. Dan nog liever ietsje teveel detail in de foto houden dan alles in schaduwen weg te steken. Ik fotografeer trouwens in RAW, dus er zijn voldoende mogelijkheden om te tweaken achteraf.

Backup, importeren en profiel instellen
Soit, ik kom thuis, ik maak een backup van de gegevens en importeer de foto’s in Lightroom. Tijdens het importeren pas ik een preset toe die het D2X Mode II profiel op de foto loslaat (via Camera Calibration onder de Develop module). Waarom? Omdat ik in mijn Nikon camera als Picture Control ook D2X mode II gebruik. Ik heb het liefst dat wat ik tijdens de shoot op het LCD van de camera beoordeel er uiteindelijk ook zo in Lightroom uitziet. Waarom D2X Mode II? Omdat ik persoonlijk vind dat de huidtonen er beter uitzien met dat profiel en het globaal gezien een beter startpunt is voor mijn postprocessing werk. Meer informatie over het verband tussen Nikon Picture Controls en de Camera Calibration in Lightroom alhier.

Sleuren aan die schuifbalken
Na wat selectiewerk in de Lightroom Library module begin ik de overgebleven beelden af te werken. Hier komt het: ik doe dat volledig at random en ik maak in een aantal gevallen zelfs gebruik van alle mogelijke functies (bvb. split toning, tone curve, HSL, etc). Ik ga wel steeds beginnen met de Basic sliders. Checken of er geen ongewenste over- of onderbelichte delen in de foto zitten, witbalans instellen (in dit geval een pak kouder), etc. Ik haal ook meestal de saturatie van de foto ietsje omlaag om vervolgens via Vibrance alles behalve de huidtonen terug wat op te kleuren (dat is trouwens één van de voordelen van die Vibrance functie).

Enkel de Contrast en Brightness sliders gebruik ik zelden. Waarom? Omdat de Tone Curve eronder mij meer controle geeft. Via Contrast gaat Lightroom de lichte tonen in dezelfde mate omhoog duwen als dat de donkere tonen omlaag getrokken worden. De Tone Curve laat toe om dat asymmetrisch te doen. Meer en fijnere controle dus. Hou ik wel van.

Olivier settings
Overzicht Lightroom develop settings

Een overzicht van wat ik concreet voor deze foto heb aangepast (in die mate dat ik me de correcte volgorde van mijn stappen nog kan herinneren. Ik durf nogal heen en weer te springen tussen de sliders :P):

  • Witbalans: temperatuur omlaag gehaald (van 5150K naar 4600K) om een kouder effect te bekomen. De magenta zweem die er toen nog inzat wat getemperd door de Tint van -1 naar -7 te trekken.
  • Over-en onderbelichting: tijdens het fotograferen check ik steeds of er geen ongewenste uitgeblazen delen in de foto zitten (via de Highlights optie of het histogram) dus ik wist al dat er daar geen probleem was. Dat er donkere partijen inzitten die naar de hoeken toe en in de kap wat dichtlopen geeft niet vind ik. Toch niet bij deze foto.
  • Contrast: via de Contrast slider een eerste globale contrast aanpassing doorgevoerd die daarna bijgetweaked werd door middel van de Tone Curve. Via de Clarity optie ook nog eens het contrast in de middentonen wat opgetrokken (wat resulteert in hardere randen).
  • Saturatie: de foto werd algemeen gedesatureerd en achteraf werd via Vibrance in alles behalve de huidtonen terug wat kleur bijgestoken. Ik doe dat voor bijna alle foto’s die ik bewerk. Eigenlijk zou ik dit kunnen toepassen als preset tijdens het importeren van de beelden.
  • Oplichten: doordat er iets teveel detail verloren was gegaan in de donkere tonen dan nog maar wat Fill Light bijgestoken. Waarom de Blacks dan niet wat terugschroeven? Het geeft een andere effect vind ik. It’s a taste thing.
  • HSL: de huidtinten bleken, naar mijn smaak althans, nog iets te donker uitvallen. Via de Luminance optie in het HSL deel van de Develop module werden die terug wat opgetrokken. Hiervoor ga ik altijd op de foto zelf klikken en slepen en dus niet via de individuele sliders werken. De reden? De huid bevat soms een combinatie van meerdere kleuren (in dit geval rood en oranje). Door rechtstreeks op de foto te werken pas je in één keer alle relevante kleurkanalen aan.
  • Duotoon: de schaduwen werden nog kouder gemaakt door er via de Shadows slider in het Split Toning deel een blauwe tint (228) in te steken. Achteraf heb ik de Highlights (waaronder de huid dus) terug een klein beetje opgewarmd door geel toe te voegen (55)
  • Verscherpen: de foto zoals die uit de camera kwam was gewoon te scherp. Vooral door de zeer directionele belichting werd elk detail in de huid nog eens extra in de verf gezet. Scherpte dus iets naar beneden gehaald en via Masking ervoor gezorgd dat zaken zoals de wangen minder opgescherpt werden.
  • Vignette: ja dus. Het waarom is denk ik duidelijk: om de randen voldoende donker te maken en de achtergrond weg te steken. Aan de rechterkant bleek het nog iets te helder dus werd daar via een Local Adjustment alles nog wat donkerder gemaakt.

Oh, volledig vergeten, croppen is iets wat ik altijd eerst doe. Photoshoppers in de zaal slaken nu collectief een kreet. Croppen doe je pas op het einde pipo! Ik dus niet en de reden is simpel: croppen in Lightroom, zoals alle andere bewerkingen, is niet-destructief en ik werk het liefst op een beeld dat qua compositie goed zit. Zo heb ik in voor de voorbeeldfoto eerst en vooral gecropt zodat alles ietsje centraler stond (en onderaan het logo weg was).

Local Adjustments en Spot Removal
Bij portretten plaats ik steeds een Local Adjustment op de ogen om er iets meer punch in te steken. In het geval van de foto hierboven werd het zelfs serieus overdreven. Ik zet ook steeds de Auto Mask optie af wanneer ik met Local Adjustments werk. Auto Mask maakt Lightroom gewoon pokketraag. Zo zitten er in dit specifiek voorbeeld een stuk of 10 local adjustments in. Onder andere een serieuze saturatieboost op de irissen, rechterkant wat donkerder, wenkbrauwen minder scherp gemaakt, etc, etc.

Olivier local adjustments
Detail van een aantal Local Adjustments

Ongewenste stofdeeltjes cloon ik weg met behulp van de Spot Removal functie (in de Heal mode weliswaar). In veel gevallen werk ik daar ook zaken zoals ongewenste reflecties of haartjes mee weg. Alleen voor iets meer complexe toestanden (zoals de flits in de ogen hierboven) ga ik naar Photoshop (handig dankzij de integratie met Lightroom).

En dat is het eigenlijk zowat.  Oh right, presets.  Ik heb er een stuk of 4 of 5 die ik wel eens durf gebruiken als startpunt, maar meestal werk ik vanaf nul.  Ok, ik heb wel presets die een bepaald onderdeel instellen (zoals de duotoon settings of een vignette), maar globale all-in-one presets?  Nope.  De ene foto is de andere niet.  Bij gekijkaardige beelden (zoals bij een studioshoot) ga ik natuurlijk niet steeds van nul beginnen.  Dan bewerk ik één foto en kopieer ik gewoon de settings naar de rest van de set.  Snel en efficient.

Gaelle studioshoot 2

‘t Heeft eventjes geduurd, maar gisteravond heb ik eindelijk de rest van de beelden van de tweede studioshoot met Gaelle kunnen afwerken. Ik ben er finaal gezien heel tevreden over, maar ik heb het wel eventjes gehad met studiowerk. Nu de zon meer en meer vanachter de wolken komt piepen begint het terug te kriebelen om op locatie te gaan shooten!!

Oh and on a completely unrelated note: some of my English speaking buddies are asking me when I’ll finally get my ass in gear and install a language plugin so they can read along and not just look at the pretty pictures. Uhm, soon, I promise! I’ve been looking at a couple of options for WordPress, but so far I haven’t found anything to my liking yet. Rest assured though, I’m working on it :)

Behind the scenes @ Kadee

Iemand die zich deze post nog herinnert? Ik ben er, zoals een aantal mensen al doorhadden, toen helemaal niet op uitgetrokken om nieuwe urban locaties te vinden (maar ‘t had gekunnen natuurlijk). Neen, Tom had me een maand of vijf geleden gevraagd of ik toevallig zin had om mee te helpen aan een location shoot voor Kadee. Drie keer raden wat mijn antwoord was :)

Ready for action!
Ready for action! – 17mm, 1/250s, f/6.3, ISO400

Voornaamste reden dat ik er nu pas over mag schrijven is door het embargo dat op dergelijke foto’s rust. Zolang ze niet gepubliceerd werden mag er gewoon niet over geschreven worden. Het ene beeld dat ik afgelopen November online geplaatst heb was geen probleem omdat je nergens iets van de nieuwe collectie kan zien. Nu Kadee #2 al een tijdje te koop is mogen we ook de behind the scenes foto’s online plaatsen.

Kadee shoot
Matt, roep eens héél hard – 50mm, 1/1250s, f/4.0, ISO400

Ik ben een enorme fan van locatieshoots, maar je merkt dat bij commerciële opdrachten er toch een pak meer planning en stress bij komt kijken. De locatie bleek een gigantische serre ergens te velde in Nederland. For the uninformed: in putje winter met buiten vriestemperaturen is het dus in een serre ook om uw jeweetwel af te vriezen. De eerste keer dat Tom me zei dat het in een serre was zag ik ons al rondlopen in een short en tshirt. Niet dus: 3 graden meneer. Yeah baby, let’s shoot that summer collection!

En dat is waar de fun begint. Hoe moet je als fotograaf kinderen van 5 tot 12 gaan motiveren om in zomerkledij in een gigantische open ruimte bij 3 graden stil te blijven staan? Ik ben zeker geen specialist ter zake, maar dit is wat ik ondertussen heb bijgeleerd en heb mogen ondervinden. Niet zozeer technische details, want die heeft Tom al uitgebreid uit de doeken gedaan in zijn post, neen ik bekijk het even van de logistieke kant.

Kadee shoot
Britt en Jitte – 55mm, 1/100s, f/2.8, ISO800

Sta niet continu te prutsen
Zolang je nog geen opstelling hebt of niet weet waar je de foto’s wil trekken, laat dan het model binnen in de warmte zitten. Het heeft absoluut geen zin om ze in zomerkledij bij vrieskou naast je te zetten terwijl je zelf nog bezig bent met een opstelling te maken of niet weet hoe je de situatie gaat aanpakken. Scout de locatie, denk na, stel alles op en regel de belichting (gebruik een assistent als stand-in). Haal dan pas je model erbij.

Wees zelfzeker of doe alsof
Zorg ervoor dat je tijdens het fotograferen zelfzeker overkomt (of fake het) en sta niet continu met de belichting te prielen. Er is niets erger dan een fotograaf die constant bezig is met het verslepen van statieven en hoofdschuddend naar zijn camera LCD staat te turen. Om het simpel te stellen: jouw onzekerheid wrijft in nog geen kwartier af op je model en zeker wanneer je met kinderen werkt. Ze krijgen koud, gaan zich vervelen, etc.

Kadee shoot
Dikke knuffel – 50mm, 1/320s, f/2.2, ISO400

Communiceer met je model
Blijf gedurende de tijd dat je effectief staat te fotograferen interactief bezig met je model. Als ze merken dat jij 110% van jezelf staat te geven zullen ze zelf ook dat extra tandje bijsteken. Het is echter geen bodemloze put, iedereen wordt moe. Las op dergelijke momenten een korte pauze in. Het ideale moment om even na te denken over de opstelling en de belichting wanneer je merkt dat je nog meer uit de scene kan halen.

Het blijven natuurlijk kinderen, dus probeer er waar mogelijk een spel van te maken. Lok reacties uit. Zeg tegen een tiener dat de Jonas Brothers lelijk zijn en slechte muziek maken, laat een kleuter iets met een pen op je voorhoofd krabbelen, leef je even in hun leefwereld in en probeer te begrijpen hoe zij een shoot ervaren. Zeg hen desnoods dat ze op het eind van de dag een sneeuwbal naar je kop mogen gooien, maar zorg er in elk geval voor dat je hun aandacht blijft vasthouden!

Kadee shoot
Knal er op!! – 17mm, 1/80s, f/3.5, ISO800

Was het fun? Vaneigens! Heb ik een veel bijgeleerd die dag? Je mag gerust zijn. Ik kan met zekerheid zeggen dat ik na die fotoshoot ook zelf als fotograaf gegroeid ben! En plus blijf ik enorm onder de indruk van hoe makkelijk Tom het allemaal doet lijken. Heel erg bedankt dus Tom, Karen, Eddy, Matt, Robyn, Britt, Jitte, Petra, Esther en Merel voor het superleuk dagje shooten in Nederland! Zo mogen er zeker nog volgen! :)