Entries Tagged 'fotografie' ↓

Herinneringen op linnen

Wow, dat is lang geleden zeg… uhm, neen, wel ja, het is lang geleden, maar laten we daar vooral niet teveel op focussen. Niet dat ik minder fotografeer of zo, verre van. Alleen is er weinig tijd (en ook wel een beetje weinig zin) om er hier uitgebreid over te posten. Blame it on zaken als Twitter, Facebook, Instagram en alle andere micro blogging toestanden waar een mens foto’s kan dumpen.

Anyway! Terug een post en wel omdat ik een maandje terug de vraag kreeg van Patrick bij herinneringenoplinnen.nl of ik het zag zitten één van hun doeken te testen. Ik stuur hen een foto en zij sturen een 50×70 afdruk op canvas terug. Als tegenprestatie schrijf ik als kritisch persoon (hun woorden, niet de mijne) een blog post over wat ik vind van de kwaliteit en de service.

Maar! Eerst en vooral even meegeven dat ik dit doek niet voor mezelf wil houden. Dus bij deze: het doek gaat de deur uit en wel naar de persoon die mij de beste reden kan geven waarom zij of hij het zou moeten cadeau krijgen! Kruip in uwen pen en laat het mij hieronder in de comments weten! (volgende week vrijdag – 22/7 – valt de beslissing).

Goed, hoe zit het nu met de kwaliteit van het doek en de service? Tussen het opsturen van mijn foto (21 juni) en het ontvangen van het pakket (begin juli, ik was op verlof en heb het laten leveren op het werk) zat ongeveer een tweetal weken. Op de site staat echter Normaal gesproken leveren wij het doek na betaling altijd binnen 1 week. Misschien ligt het aan het feit dat ik de foto via mail opgestuurd heb en niet via de website of misschien was het gewoon onverwacht druk. In ieder geval was de levertijd iets langer dan wat ik verwacht had.

Over de verpakking valt er niet zo heel veel te zeggen. Het doek, verpakt in doorzichtig plastiek, werd geleverd in een stevige kartonnen doos. Had ik liever bubble wrap en eventueel wat extra versteviging aan de hoeken zien? Ja, maar dan vooral omdat bubble wrap zo ongelooflijk de max is (pop! pop! pop!). Het pakket is in perfecte staat toegekomen dus als extra bescherming hoeft het voor mij niet echt.

De afdruk zelf dan? Daar heb ik eigenlijk niets op aan te merken. De kleuren zitten goed en de afdruk is mooi egaal. Het geheel is strak opgespannen op een 3cm dik houten frame, de hoeken zijn netjes omgeplooid en het voelt enorm stevig aan (lees: buigt totaal niet wanneer ik er wat druk op zet). Het enige waar je rekening mee moet houden is dat je rondom ongeveer 3.5cm van je foto verliest door de plooi rond het 3cm dikke frame. Voor een 50×70 afdruk valt de hoeveelheid fotomateriaal dat je hierdoor verliest wel mee, maar voor kleinere canvasformaten wordt het wat lastiger. Als oplossing is er ook een optie om de zijkanten gewoon wit te laten.

De prijs voor een 50×70 afdruk als deze is 37 euro, BTW en verzending inbegrepen.

Mooi lachen

Smiiiiile!

Hier zie, nog eens een post. Omdat het eigenlijk terug tijd is dat we hier wat foto’s beginnen neerpoten en omdat het echt een typerend beeld van Noah is. Een, euhm, redelijk tijdje terug mocht ik van Sony hun NEX-5 een weekje testen, maar omdat het toen zo’n ongelooflijk kutweer was heb ik er niet echt veel beelden buiten mee kunnen maken (en een mens kan moeilijk al het meubilair thuis gaan fotograferen).

Wat kan ik van die NEX-5 zeggen? Dat het een inderdaad een zeer compacte camera is, maar dan enkel met die fixed focal 16mm F2.8 pancake erop. Draai de 18-55mm erop en je kan evengoed je SLR meepakken. Misschien een beetje overdreven, maar het is in elk geval niet meer compact of makkelijk weg te steken. Beeldkwaliteit dan? Gegeven de beperkte set foto’s en het feit dat ik toen JPGs heb moeten afwerken wegens gebrek aan RAW support in Lightroom, goed. Zeer goed eigenlijk. Maar de grote afknapper voor mij was uiteindelijk de enorm achterlijke interface en het gebrek aan hardware knoppen.

Aan de ene kant krijg je het gevoel dat Sony dit type van camera op de markt brengt voor de serieuze hobbyist of pro die een compacte extra camera met verwisselbare objectieven wil, maar als je eenmaal probeert met het toestel te werken loopt de interface je zo goed als continu voor de voeten. Dan blijkt de camera eigenlijk voor de echte amateur gemaakt te zijn. Voor 739 euro (body+16mm+17-55mm) had ik eerlijk gezegd op dat vlak meer verwacht. Ligt volgens mij ook nogal ver buiten het budget van een amateur.

Not my cup of tea dus, maar deze foto is uiteindelijk wel door mijn finale selectie geraakt. Ik vrees dat we het nog moeilijk gaan hebben om een serieuze foto van onze kleine te maken, mark my words.

Jolien preview

Jolien
105mm, 1/2500, f/2.8, ISO200

Melissa

Melissa
105mm, 1/320, f/4.5, ISO 500, Sunbounce links

Joke

Joke
50mm, 1/200, f/1.8, ISO160, 60″ paraplu links.

Samen naar de zee

Into the sea

Om verschillende redenen

Update: korte re-edit op 28/5/2010

Recent maakte ik twee foto’s van Noah die ik uiteindelijk heb gehouden om twee totaal verschillende redenen. Deze foto heeft voor mij (en bijvoorbeeld ook voor Joke) vooral een meerwaarde omdat hij zo leuk lacht, maar het werd vlug gefotografeerd zonder al teveel na te denken en is qua licht en compositie verre van ideaal. Voor het beeld hieronder had ik ietsje meer tijd om na te denken en het eindresultaat vind ik persoonlijk dan ook dat tikkeltje sterker.

It's a helmet
35mm, 1/320s, f/2.2, ISO400

De eerst foto is typisch een beeld voor de grootouders en de mama. “Oh kijk, hij lacht zo schooooon!”. Als fotograaf spreekt het me echter niet genoeg aan en om die reden wil ik het ook niet volop in de spotlights gaan zetten. Weggooien wil ik echter ook niet doen want het blijft al bij al een leuke snapshot (en ik denk niet dat Joke of de grootouders dat zo leuk zouden vinden). Twee beelden dus, de ene leuk omdat het een moment vastlegt en waar een mens soms genoegen moet nemen dat het technisch niet 100% is en daarnaast een beeld waar het technisch allemaal wel ok is, maar met een beetje minder spontaneïteit.

Oh en voor de volledigheid: dat wasknijpermandje is dus een helm en dat hij daar dus bijna een ganse dag mee op zijn hoofd rondgelopen heeft, onze mini ridder.

Even genieten

Almost summer
35mm, 1/6400s, f/1.8, ISO200

Gisteren even op bezoek geweest bij mijn zus. In een tuinzetel gaan liggen met ontbloot bovenlijf om de eerste zomerse zon van het jaar op te vangen en vandaag de gevolgen mogen dragen: lekker dieprood tintje en vel dat precies twee maten te klein voor mijn lichaam is.

Mama

My mom
35mm, 1/200s, f/1.8, ISO200

Ik probeer het nu al een paar jaar – een spontane foto te maken van mijn eigen moeder, maar het wou maar niet lukken. Tot een paar dagen geleden. De camera meegenomen toen we met Noah op bezoek waren bij mijn ouders en op een onverwacht moment het bovenste beeld gemaakt. jawel, mijn mama is een vrolijke madam, het heeft gewoon even geduurd alvorens ik het heb kunnen vastleggen op foto :)

De fotografiekriebel

Helena

Allez, ik ben het eigenlijk niet zeker, het is ondertussen ook al zo lang geleden dat ik nog eens een camera vastgepakt heb, maar ergens diep vanbinnen is er terug iets aan het borrelen. Is het de zon die al een paar keer de kop is komen piepen? Is het Bert die Squeeze the LIME terug een kick in the pants gegeven heeft? Ligt het gewoon aan het feit dat ik een aantal toch wel leuke onbewerkte beelden ben tegengekomen die ik alsnog eens door de Lightroommangel ben beginnen halen?

Geen idee, maar om de een of andere reden heb ik zowaar goesting om die California Sunbounce terug in elkaar te steken, de sensor en objectieven te kuisen, de fototas eens goed uit te mesten en ergens op locatie een portretshootje te houden, I kid you not. Het is nu al de 2e avond op rij dat ik de een of andere vergeten foto zit te bewerken in Lightroom en het steekt mij zowaar niet tegen!

De foto hierboven van Helena dateert van 1 augustus 2009. Cru gezegd heeft dat beeld dus een dikke 9 maanden onbewerkt op de harde schijf stof liggen vergaren. Ik ben er eigenlijk, los van de huidige euforie om er terug in te vliegen, redelijk beschaamd over, maar ik ga er niet teveel over piekeren. De vibe is er en nu moet het vooruit!

Pas op, begrijp me niet verkeerd, ik had die pauze achteraf bekeken toch wel nodig en ik heb zeker geen spijt dat ik er even uitgestapt ben. Even iets anders, de prioriteiten wat herordenen en de focus op een aantal andere zaken leggen. Ondertussen ook een nieuwe job (korte versie: gesnoei in de subsidies voor 2010 bij IBBT en bijgevolg ook het personeelsbestand, maar we hebben ondertussen een nieuwe thuis gevonden bij ONE Agency) dus we hebben zeker niet stilgezeten.

Maar goed, in 9 maanden tijd is er waarschijnlijk een pak gebeurd in het vlaamse fotografiewereldje. Squeeze the LIME is alvast terug van de partij. Zover was ik al. De vraag rest nu nog: wie zijn de grote nieuwe talenten, wie moet ik zeker terug volgen op Twitter, welke blogs moet ik in mijn feedreader gooien en vooral, wie heeft er goesting in een shoot op locatie een dezer?