Entries from October 2008 ↓

Spelen met de Canon 5D Mark II

Stop the press! Zit ik vandaag rustig thuis te werken (dankzij die rukkers van vakbonden en hun dalende koopkracht) en belt de postbode wel niet aan zeker?  Een aangetekende zending van de lieve mensen van Adhese en Canon.  Een kaartje met de vraag ‘Thomas, can I be your memory?’ en een 4GB compact flash kaart no less!

Op die compact flash kaart: een 6-tal JPG bestanden met een uitnodiging om eens te gaan spelen met de nieuwe Canon 5D Mark II.  Wel, ik ben eens serieus benieuwd zie.  Die 5D Mark II is namelijk nogal een hot item in cameraland.  Vooral die HD film functie wil ik wel eens uittesten.  Binnenkort mag je hier dus zeker een verslagje verwachten.

Beestig leuk

Little tiger

Peekaboo

Ik ben niet zo’n groot liefhebber van katten, maar ze zijn een typisch makkelijk onderwerp om te fotograferen. Grote ogen, redelijk schattig, je weet wel. Nu bon, ‘t moet niet altijd diepzinnig zijn zeker?

Serieuze krop in de keel

Serge en Ine hebben deze reportage van James Nachtwey al op hun blogs aangekondigd.  Ik moet eerlijk toegeven dat het zeer lang geleden is dat ik zo naar de keel ben gegrepen, puur en enkel door beelden!  Meer informatie over Extreme Drug Resistant Tuberculosis en alle foto’s op xdrtb.org.

Ik ben ook nog even op zoek gegaan naar de muziek uit de video.  Een zeer sober nummer trouwens.  Het is Iguazu door Gustavo Santaolalla.  De meeste mensen zullen het wel herkennen van de film Babel (2006).

Update: volgens Youtube is de video niet beschikbaar voor België (This video is not available in your country). Je kan ze echter nog steeds bekijken op www.xdrtb.org. Bedankt Jürgen voor de heads up.

Van raadseltjes en zo

Een tijdje terug (ergens in maart) kreeg ik opeens een mail van een zekere Johan Lammerds (een gmail adres). Dat hij een pakketje had voor mij en dat hij mijn adres nodig had om het op te kunnen sturen. Ik heb toen voor alle zekerheid mijn werkadres opgegeven. Long story short: het bleek een campagne van Telenet te zijn en omdat ik als snelste heb kunnen raden wie er achter de campagne zat heb ik er toen nog een HD camera mee gewonnen ook (dat geheel ter zijde).

Krijg ik vandaag wel niet weer een mail van een onbekende zeker? Terug met de melding dat hij een pakket wil opsturen en dat hij daarvoor mijn adres nodig heeft natuurlijk. Afijn, beetje hetzelfde verhaal als voorheen. Een beetje te veel hetzelfde verhaal als voorheen eigenlijk. Ditmaal geen Johan Lammerds, maar een Maxime Wezenbeek.  Voor de rest eigenlijk redelijk van ‘t zelfde. In maart was het dit:

Hey Thomas,

Het is simpel, ik heb hier naast mij een pakket staan met vanalles in.
Als je het ok vindt, sturen we het je op. Als je als eerste kan vinden
wie we zijn, is een HD camera yours. En ja, het is echt, en nee, we
gebruiken je adres niet voor iets anders in de toekomst. Ik ben
benieuwd.

Gegroet,
Johan

En ditmaal is het dit:

Hey Thomas,

Er staat hier een blogpakket met uw naam op klaar, naar welk adres
heb je liefst dat ik het stuur? Het spreekt voor zich dat we je
adres niet voor iets anders gebruiken in de toekomst. Tot snel !

Gegroet,
Maxime

Even overlopen. Tweemaal een fake gmail adres, tweemaal dezelfde aanspreking (“Hey Thomas”), tweemaal dezelfde begroeting (“Gegroet”), tweemaal een pakket dat ze willen opsturen, tweemaal uitdrukkelijk vermelden dat ze het adres voor geen andere doeleinden gaan gebruiken. Ik weet het zo niet, maar los van de naam lijken beide mails toch sterk overeen te komen. Ik ben eens benieuwd wie of wat er achter zit. Wordt zeker vervolgd!

Update: de followup van de Telenet viral destijds gebeurde door mensen van Amphion.  Misschien dat zij er nu ook terug iets mee te maken hebben?  Ine weet te vertellen dat Amphion en Bananas met elkaar verbonden zijn.  Nu nog even wachten op dat pakket om te weten ter promotie van welk bedrijf of produkt de campagne precies is.

Weet je wat zo frustrerend is?

Van buiten naar binnen lopen tijdens een shoot en je ISO optrekken van, och pak, 200 naar 640.  Foto’s trekken, naar buiten lopen en dan vervolgens verder werken in vol zonlicht op ISO 640.  Of nog, met je vinger blijven haperen aan de focusknop en per abuis je toestel op continuous focus ipv single focus te zetten. En dan maar afvragen waarom de foto’s bij het herkadreren toch altijd maar weer onscherp zijn.

Ik betrap mezelf vaak op dergelijke stommiteiten en nochtans zit ik continu tegen mezelf te zeggen dat ik die zaken niet mag vergeten. Maar in the heat of the moment gebeurt dat dus toch.  Zodanig opgaan in het fotograferen dat ik de camera instellingen uit het oog verlies.  Het zijn misschien details, maar ik ben er toch een paar keer goeie beelden door misgelopen.  Ik heb dan wel een kleine checklist die ik voor en na elke shoot overloop, maar tussendoor hou ik dat dus totaal niet in de gaten.

Stom, maar ik ben er zeker van dat ik niet de enige ben :)