Entries from October 2008 ↓

Een tijdje terug zijn we met een 9 fotografen en een aantal partners eens naar de chinees (Golden Harvest) in Brugge getrokken.  Man man man, is me dat een avond geworden.  Pieter Van Impe en Tom Museeuw aan dezelfde tafel.  Vonken zeg ik u, vonken!   Pure emotie zelfs!

Iedereen weet dat Tom een handige mens is en die bewuste avond hebben we hem live aan het werk kunnen zien.  Het volledige process kunnen volgen.  Stel je voor: een aluminium bakje, eetstokjes, een elastiek en wc-papier.  Voor een normale mens is dat brol, gewone prullaria.  Tom?  Vraag me niet hoe, maar die bouwt daarmee dus in ongeveer 10 minuten een werkende beauty dish.  Go figure.

Pieter lijkt hieronder trouwens nogal zeer geïnteresseerd naar een foto van Stefan Van Pamel te kijken als je het mij vraagt.

Veel foto’s heb ik niet echt kunnen trekken. ‘t Is te zeggen, veel bruikbare foto’s heb ik niet kunnen trekken. Zonder flits zat ik continu tegen de ISO 1600 te werken en de sluitertijden waren ook al niet van de snelste. Wat ik alsnog uit de brand heb kunnen slepen:

Trouwens, vertel het niet verder of zo, maar ik ben Tom en Pieter stiekem gevolgd toen ze naar buiten gingen om zogezegd een sigaret te roken.  Direct naar de overkant van de straat om de bedden in de etalage bij de Sleepy te gaan bekijken, ja.  Nog een geluk dat de deur daar op slot was.

All kidding aside, we hebben leuke gesprekken gehad, we hebben meer dan goed gelachen, toch een paar foto’s kunnen trekken en de mensen van het restaurant bleken uiteindelijk wel blij dat er op een weekdag 16 mensen in hun etablissement neerstreken.  Ook al begonnen ze op de olifanten te racen en superclamps met flitsers aan het interieur vast te hangen. Het mag in elk geval nog eens herhaald worden, dat is zeker.

Noot vooraf: het ganse verhaal blijkt uiteindelijk totaal niets met fotografie te maken te hebben en in de toekomst zal ik zeker grondiger screenen.  Het is misschien ook een tip voor de reclameboys: geef mij misschien eerst een hint over wat het precies gaat.  Dan weet ik tenminste of het iets is wat past binnen de context van deze website.

Vandaag is dat mysterieuze pakket toegekomen op het werk.  Ik had eigenlijk al een beetje een vermoeden dat het geen te vette campagne ging zijn (gegeven die email van M. Wezenbeek).  Ik ben dus echt niet onder de indruk gasten.  Een langwerpig pakket met daarin een halve ruitenwisser en zo’n typisch briefje die de postbode in de brievenbus steekt wanneer ze een pakket komen afleveren terwijl je niet thuis bent.  Een campagne voor een nieuwe wagen die binnenkort gelanceerd wordt zo blijkt.

Kijk, allemaal goed en wel, maar als je op 3 oktober een email stuurt dat je mij een pakket wil opsturen en op dat fake papierke staat dat op 29/09/2008 postbode Jacques aanbelde met een pakket dan heb ik toch mijn bedenkingen.  Misschien de volgende keer ofwel iets minder mysterie, ofwel het verhaal wat beter uitwerken zodat het niet met haken en ogen aan elkaar hangt.  Nu lijkt het iets te snel in elkaar geknutseld.

Ik ben geen moeilijke of veeleisende mens en ik ben zeker niet uit op gratis gadgets of zo, maar als je mijn blog wil gebruiken om reclame te maken dan verwacht ik dat je zelf ook een beetje moeite doet.  Volgende keer meer geluk gasten!  Oh en blijkbaar ben ik niet de enige die zo denkt.

Stop the press! Zit ik vandaag rustig thuis te werken (dankzij die rukkers van vakbonden en hun dalende koopkracht) en belt de postbode wel niet aan zeker?  Een aangetekende zending van de lieve mensen van Adhese en Canon.  Een kaartje met de vraag ‘Thomas, can I be your memory?’ en een 4GB compact flash kaart no less!

Op die compact flash kaart: een 6-tal JPG bestanden met een uitnodiging om eens te gaan spelen met de nieuwe Canon 5D Mark II.  Wel, ik ben eens serieus benieuwd zie.  Die 5D Mark II is namelijk nogal een hot item in cameraland.  Vooral die HD film functie wil ik wel eens uittesten.  Binnenkort mag je hier dus zeker een verslagje verwachten.

Ik ben niet zo’n groot liefhebber van katten, maar ze zijn een typisch makkelijk onderwerp om te fotograferen. Grote ogen, redelijk schattig, je weet wel. Nu bon, ‘t moet niet altijd diepzinnig zijn zeker?

Serge en Ine hebben deze reportage van James Nachtwey al op hun blogs aangekondigd.  Ik moet eerlijk toegeven dat het zeer lang geleden is dat ik zo naar de keel ben gegrepen, puur en enkel door beelden!  Meer informatie over Extreme Drug Resistant Tuberculosis en alle foto’s op xdrtb.org.

Ik ben ook nog even op zoek gegaan naar de muziek uit de video.  Een zeer sober nummer trouwens.  Het is Iguazu door Gustavo Santaolalla.  De meeste mensen zullen het wel herkennen van de film Babel (2006).

Update: volgens Youtube is de video niet beschikbaar voor België (This video is not available in your country). Je kan ze echter nog steeds bekijken op www.xdrtb.org. Bedankt Jürgen voor de heads up.

Een tijdje terug (ergens in maart) kreeg ik opeens een mail van een zekere Johan Lammerds (een gmail adres). Dat hij een pakketje had voor mij en dat hij mijn adres nodig had om het op te kunnen sturen. Ik heb toen voor alle zekerheid mijn werkadres opgegeven. Long story short: het bleek een campagne van Telenet te zijn en omdat ik als snelste heb kunnen raden wie er achter de campagne zat heb ik er toen nog een HD camera mee gewonnen ook (dat geheel ter zijde).

Krijg ik vandaag wel niet weer een mail van een onbekende zeker? Terug met de melding dat hij een pakket wil opsturen en dat hij daarvoor mijn adres nodig heeft natuurlijk. Afijn, beetje hetzelfde verhaal als voorheen. Een beetje te veel hetzelfde verhaal als voorheen eigenlijk. Ditmaal geen Johan Lammerds, maar een Maxime Wezenbeek.  Voor de rest eigenlijk redelijk van ‘t zelfde. In maart was het dit:

Hey Thomas,

Het is simpel, ik heb hier naast mij een pakket staan met vanalles in.
Als je het ok vindt, sturen we het je op. Als je als eerste kan vinden
wie we zijn, is een HD camera yours. En ja, het is echt, en nee, we
gebruiken je adres niet voor iets anders in de toekomst. Ik ben
benieuwd.

Gegroet,
Johan

En ditmaal is het dit:

Hey Thomas,

Er staat hier een blogpakket met uw naam op klaar, naar welk adres
heb je liefst dat ik het stuur? Het spreekt voor zich dat we je
adres niet voor iets anders gebruiken in de toekomst. Tot snel !

Gegroet,
Maxime

Even overlopen. Tweemaal een fake gmail adres, tweemaal dezelfde aanspreking (“Hey Thomas”), tweemaal dezelfde begroeting (“Gegroet”), tweemaal een pakket dat ze willen opsturen, tweemaal uitdrukkelijk vermelden dat ze het adres voor geen andere doeleinden gaan gebruiken. Ik weet het zo niet, maar los van de naam lijken beide mails toch sterk overeen te komen. Ik ben eens benieuwd wie of wat er achter zit. Wordt zeker vervolgd!

Update: de followup van de Telenet viral destijds gebeurde door mensen van Amphion.  Misschien dat zij er nu ook terug iets mee te maken hebben?  Ine weet te vertellen dat Amphion en Bananas met elkaar verbonden zijn.  Nu nog even wachten op dat pakket om te weten ter promotie van welk bedrijf of produkt de campagne precies is.

Van buiten naar binnen lopen tijdens een shoot en je ISO optrekken van, och pak, 200 naar 640.  Foto’s trekken, naar buiten lopen en dan vervolgens verder werken in vol zonlicht op ISO 640.  Of nog, met je vinger blijven haperen aan de focusknop en per abuis je toestel op continuous focus ipv single focus te zetten. En dan maar afvragen waarom de foto’s bij het herkadreren toch altijd maar weer onscherp zijn.

Ik betrap mezelf vaak op dergelijke stommiteiten en nochtans zit ik continu tegen mezelf te zeggen dat ik die zaken niet mag vergeten. Maar in the heat of the moment gebeurt dat dus toch.  Zodanig opgaan in het fotograferen dat ik de camera instellingen uit het oog verlies.  Het zijn misschien details, maar ik ben er toch een paar keer goeie beelden door misgelopen.  Ik heb dan wel een kleine checklist die ik voor en na elke shoot overloop, maar tussendoor hou ik dat dus totaal niet in de gaten.

Stom, maar ik ben er zeker van dat ik niet de enige ben :)